Ile karmy podawać psu, aby miał zdrową wagę?

Utrzymanie zdrowej wagi u psa to jeden z najważniejszych aspektów odpowiedzialnej opieki, mający bezpośredni wpływ na długość i jakość jego życia. Zdrowa waga oznacza optymalną masę ciała, która pozwala psu na swobodny ruch, minimalizuje ryzyko chorób i wspiera prawidłowe funkcjonowanie wszystkich organów. Pies z prawidłową wagą jest zazwyczaj bardziej energiczny, ma lepszą kondycję fizyczną i jest mniej narażony na schorzenia takie jak cukrzyca, choroby stawów, serca czy problemy z oddychaniem.

W 2025 roku, w dobie łatwego dostępu do specjalistycznej wiedzy i wysokiej jakości karm, nie ma miejsca na zgadywanie. Kluczowe jest dostosowanie ilości karmy do indywidualnych potrzeb zwierzęcia, które wynikają z wielu czynników – nie tylko wieku czy aktywności fizycznej. Znaczenie ma także rasa, płeć, stan zdrowia, metabolizm, a nawet kastracja lub sterylizacja. Właściwe porcjowanie karmy to podstawa profilaktyki zdrowotnej, pozwalająca uniknąć zarówno niedowagi, jak i groźnej otyłości. W tym artykule przeprowadzimy Cię przez zasady optymalnego żywienia, by Twój pies cieszył się zdrowiem i witalnością przez długie lata.

Ile karmy podawać psu w różnych etapach życia?

Zapotrzebowanie żywieniowe psa znacząco ewoluuje wraz z jego wiekiem, a właściwe dostosowanie diety jest fundamentem zdrowia na każdym etapie. Szczenięta, w fazie intensywnego wzrostu i rozwoju, potrzebują diety bogatej w kalorie, białko, tłuszcze, wapń i fosfor. Ich organizmy zużywają ogromne ilości energii na budowanie kości, mięśni i rozwijanie układu nerwowego, dlatego często karmimy je 3-5 razy dziennie małymi porcjami. Warto pamiętać, że różne rasy mają odmienne tempo wzrostu – na przykład szczeniak doga niemieckiego będzie potrzebował innej karmy i dawki niż szczeniak chihuahua, aby uniknąć problemów rozwojowych.

Dorosłe psy, osiągnąwszy pełen rozwój, wymagają diety utrzymaniowej, która zaspokaja ich codzienne zapotrzebowanie energetyczne bez prowadzenia do nadwagi. Zazwyczaj karmimy je 2 razy dziennie – rano i wieczorem. Kluczowe jest tutaj uwzględnienie nie tylko wieku, ale i rasy, ponieważ psy dużych ras (np. owczarki niemieckie, labradory) mają inne potrzeby kaloryczne i składniki odżywcze wspierające stawy niż psy małych ras (np. maltańczyki, yorki), które mogą być bardziej narażone na problemy z zębami. Metabolizm każdego psa jest również inny, co wymaga indywidualnego podejścia i obserwacji.

Seniorzy, czyli psy w podeszłym wieku, zwalniają metabolizm i często wykazują mniejszą aktywność fizyczną, co przekłada się na niższe zapotrzebowanie kaloryczne. W ich przypadku dieta powinna być lekkostrawna, z umiarkowaną ilością białka wysokiej jakości, a także wzbogacona o składniki wspierające stawy (np. glukozaminę, chondroitynę) i funkcje poznawcze. Unikanie nadmiaru tłuszczów i kalorii jest kluczowe, by zapobiec nadwadze, która w połączeniu ze słabnącymi stawami może prowadzić do poważnych problemów ruchowych i bólowych. Regularne konsultacje z weterynarzem pomogą dobrać odpowiednią dietę na każdym etapie życia Twojego pupila, zwłaszcza przy zmianie faz rozwojowych.

Ile karmy podawać psu w zależności od jego aktywności fizycznej?

Poziom aktywności fizycznej jest jednym z najważniejszych czynników decydujących o dziennym zapotrzebowaniu kalorycznym psa. Psy o wysokiej aktywności, takie jak psy sportowe (np. border collie trenujące agility), psy pracujące (np. psy myśliwskie, ratownicze) czy bardzo energiczne rasy (np. jack russell terriery), spalają znacznie więcej kalorii i wymagają diety wysokoenergetycznej, aby utrzymać masę mięśniową i dostarczyć paliwa do wysiłku. Mogą one potrzebować nawet o 20-40% więcej kalorii niż ich mniej aktywni odpowiednicy. W takich przypadkach warto rozważyć karmy przeznaczone dla psów aktywnych, które mają wyższą zawartość białka i tłuszczu.

Z kolei psy prowadzące kanapowy tryb życia, starsze, z ograniczoną mobilnością, lub rasy z natury spokojne (np. basety, buldogi angielskie), mają znacznie niższe zapotrzebowanie energetyczne. Podawanie im zbyt dużej ilości karmy szybko doprowadzi do nadwagi i otyłości, co negatywnie wpływa na stawy, serce i ogólną kondycję. W przypadku takich psów, często wystarczy karma o niższej kaloryczności lub specjalna karma „light”. Warto również pamiętać, że psy kastrowane lub sterylizowane mają tendencję do wolniejszego metabolizmu i potrzebują o około 20-30% mniej kalorii niż psy niekastrowane, aby utrzymać zdrową wagę.

Dostosowanie dawki karmy do realnego poziomu aktywności psa wymaga bacznej obserwacji. Jeśli pies zaczyna przybierać na wadze, mimo że porcje są zgodne z ogólnymi wytycznymi, może to oznaczać, że jest mniej aktywny niż zakładano lub ma wolniejszy metabolizm. Analogicznie, pies, który mimo regularnego karmienia traci na wadze i wykazuje dużą energię, prawdopodobnie potrzebuje zwiększenia porcji lub karmy o wyższej gęstości energetycznej. Regularne ważenie psa i ocena jego sylwetki są kluczowe dla precyzyjnego dostosowania dawki pokarmu i utrzymania jego dobrej kondycji.

Ile karmy podawać psu na podstawie gotowych tabel żywieniowych?

Gotowe tabele żywieniowe, które można znaleźć na opakowaniach karm, stanowią podstawowy punkt odniesienia dla opiekunów psów. Są one opracowywane przez producentów na podstawie badań i uwzględniają takie czynniki jak waga psa, jego wiek (szczeniak, dorosły, senior) oraz poziom aktywności. Tabela zazwyczaj przedstawia dzienne zalecane dawki w gramach lub miarkach. Zawsze należy zacząć od zaleceń producenta, ale traktować je jako punkt wyjścia, a nie bezwzględny nakaz, ponieważ każdy pies jest inny.

Na przykład, dla dorosłego psa o wadze około 10 kg i umiarkowanej aktywności, producent może zalecać 150-200 gramów suchej karmy dziennie. Dla psa tej samej wagi, ale bardzo aktywnego, dawka może wzrosnąć do 200-250 gramów. Pamiętaj, że w przypadku karmy mokrej, ze względu na jej wysoką zawartość wody, potrzebne porcje wagowe będą znacznie większe. Pies o wadze 18-20 kg może spożywać około 160 g suchej karmy dziennie, ale już 800 g do 1 kg karmy mokrej. Ważne jest, aby porównywać kaloryczność, a nie tylko wagę, zwłaszcza przy zmianie rodzaju karmy.

Poniżej przedstawiamy przykładowe, uśrednione dawki suchej karmy dla psów o różnej masie ciała i aktywności, które często spotyka się w tabelach żywieniowych:

• Pies 5 kg (mało aktywny/umiarkowany): 80-120 g/dzień
• Pies 10 kg (mało aktywny/umiarkowany): 150-200 g/dzień (dla aktywnych np. 220-250 g/dzień)
• Pies 20 kg (umiarkowany): 250-350 g/dzień (dla aktywnych np. 380-450 g/dzień)
• Pies 30 kg (umiarkowany): 380-480 g/dzień (dla aktywnych np. 500-600 g/dzień)

Zwróć uwagę, że tabele te podają często widełki – zawsze zaczynaj od dolnej granicy i obserwuj psa, stopniowo korygując dawkę. Jeśli pies ma nadwagę, należy dawkować karmę w odniesieniu do jego idealnej (docelowej) wagi, a nie obecnej. Regularnie waż pupila i sprawdzaj jego kondycję, aby na bieżąco dostosowywać porcje. Jeśli po kilku tygodniach pies przybiera na wadze, zmniejsz porcję; jeśli chudnie, zwiększ. Zapewnij psu stały dostęp do świeżej wody.

Jak obliczyć zapotrzebowanie kaloryczne psa?

Precyzyjne obliczenie zapotrzebowania kalorycznego psa pozwala na idealne dopasowanie dawki karmy, co jest szczególnie ważne w przypadku psów z nadwagą, niedowagą lub specjalnymi potrzebami. Podstawą jest wyliczenie Spoczynkowego Zapotrzebowania Energetycznego (RER – Resting Energy Requirement), czyli ilości kalorii potrzebnych do utrzymania podstawowych funkcji życiowych w stanie spoczynku.

Wzór na RER:

• Dla psów o wadze 2-45 kg: RER = 70 x (waga w kg)^0,75
• Alternatywnie, dla psów o wadze 2-30 kg, można użyć uproszczonego wzoru: RER = (30 x waga w kg) + 70

Po obliczeniu RER, należy uwzględnić poziom aktywności i inne czynniki, aby uzyskać Dzienne Zapotrzebowanie Energetyczne (DER – Daily Energy Requirement). W tym celu RER mnoży się przez odpowiedni współczynnik „k”.

Wzór na DER: DER = RER x współczynnik k

Poniższa tabela przedstawia przykładowe wartości współczynnika „k”:

Stan fizjologiczny/Aktywność	Współczynnik „k”
Szczenięta (0-4 miesiące)	3,0
Szczenięta (4-12 miesięcy)	2,0-2,5
Dorosły pies (kastrowany/sterylizowany)	1,6
Dorosły pies (niekastrowany/niesterylizowany)	1,8
Pies otyły (redukcja wagi)	1,0-1,4
Pies z tendencją do tycia	1,2-1,4
Pies mało aktywny	1,4
Pies umiarkowanie aktywny	1,6-1,8
Pies pracujący/bardzo aktywny	2,0-5,0
Suczka ciężarna (ostatni trymestr)	2,0-3,0
Suczka karmiąca	3,0-8,0 (zależnie od liczby szczeniąt)

Przykład: Dorosły, kastrowany pies ważący 20 kg, umiarkowanie aktywny.

1. RER = (30 x 20) + 70 = 600 + 70 = 670 kcal
2. DER = 670 kcal x 1,6 (współczynnik dla psa kastrowanego) = 1072 kcal

Ten pies potrzebuje około 1072 kcal dziennie. Następnie należy przeliczyć to na gramy karmy, znając kaloryczność konkretnego produktu (zawsze podaną na opakowaniu). W sieci dostępne są również kalkulatory online, które ułatwiają te obliczenia. Pamiętaj, aby w przypadku problemów z obliczeniami zawsze skonsultować się z weterynarzem lub dietetykiem zwierzęcym.

Jak rozpoznać zdrową wagę psa? Wskaźnik BCS

Wizualna ocena kondycji ciała psa, wraz z regularnym ważeniem, to najprostsze i najskuteczniejsze metody monitorowania jego wagi. Zamiast opierać się wyłącznie na cyfrach na wadze, weterynarze i specjaliści rekomendują stosowanie Body Condition Score (BCS), czyli wskaźnika kondycji ciała, który ocenia stopień otłuszczenia psa w skali od 1 do 9 (lub 1 do 5). Idealna kondycja to zazwyczaj BCS 4-5/9 lub 2,5-3/5, co oznacza, że pies ma optymalną ilość tkanki tłuszczowej.

Jak rozpoznać idealną wagę?

• Wizualnie: Powinna być widoczna wyraźna talia za żebrami, patrząc na psa z góry. Brzuch powinien być podciągnięty, patrząc na psa z boku.
• W dotyku: Możesz łatwo wyczuć żebra pod skórą i cienką warstwą tłuszczu, ale nie powinny być one ostro zarysowane. Kręgosłup i kości miednicy również są wyczuwalne, ale nie wystające.

Co, jeśli pies ma niedowagę (BCS 1-3/9)?

• Wizualnie: Żebra, kręgosłup i kości miednicy są wyraźnie widoczne z dużej odległości. Brak widocznej tkanki tłuszczowej, wyraźne wcięcie w talii.
• W dotyku: Kości są bardzo łatwo wyczuwalne, praktycznie bez pokrycia tłuszczowego. Pies może wykazywać osłabienie, brak energii, a sierść może być matowa.

Co, jeśli pies ma nadwagę/otyłość (BCS 6-9/9)?

• Wizualnie: Brak talii, sylwetka psa jest zaokrąglona, „beczkowata”. Żebra niewidoczne, a brzuch obwisły.
• W dotyku: Żebra są trudne do wyczucia pod grubą warstwą tłuszczu. Pies może być ospały, mieć problemy z oddychaniem i poruszaniem się.

Regularne ważenie psa, przynajmniej raz w miesiącu, a także cotygodniowa ocena BCS są kluczowe. Pozwolą Ci to na szybkie zauważenie zmian i odpowiednią korektę dawki karmy. W przypadku znacznych odchyleń od normy, zawsze skonsultuj się z weterynarzem, aby wykluczyć problemy zdrowotne i ustalić plan żywienia.

Rola przysmaków i suplementów w diecie psa

Przysmaki to popularny element diety wielu psów, wykorzystywany do nagradzania, treningu czy po prostu jako wyraz miłości. Należy jednak pamiętać, że przysmaki, podobnie jak karma, dostarczają kalorii, które muszą być wliczone w codzienne zapotrzebowanie energetyczne psa. Ignorowanie kalorii z przysmaków jest częstą przyczyną nadwagi, zwłaszcza u psów, które otrzymują je w dużych ilościach. Zaleca się, aby kalorie pochodzące z przysmaków nie przekraczały 10% dziennej dawki energetycznej. Wybieraj przysmaki niskokaloryczne, naturalne i dostosowane do wielkości psa. Możesz również wykorzystać kawałki karmy, którą pies je na co dzień, jako nagrodę.

Suplementy diety dla psów to preparaty, które mają za zadanie uzupełnić niedobory w diecie lub wspomóc funkcjonowanie organizmu w konkretnych sytuacjach. Nie są one jednak zamiennikiem pełnowartościowej karmy i nie powinny być podawane bez uzasadnionej potrzeby. Decyzja o wprowadzeniu suplementów powinna zawsze zostać podjęta po konsultacji z weterynarzem, który oceni stan zdrowia psa i ewentualne niedobory. Wśród popularnych suplementów znajdują się:

• Na stawy: Glukozamina, chondroityna, MSM – wspierają chrząstkę stawową, szczególnie dla psów dużych ras, seniorów lub psów z chorobami stawów.
• Na sierść i skórę: Kwasy tłuszczowe Omega-3 i Omega-6 (np. olej z łososia) – poprawiają kondycję skóry i sierści, redukują stany zapalne.
• Probiotyki i prebiotyki: Wspierają zdrowie układu pokarmowego, szczególnie po antybiotykoterapii lub przy problemach trawiennych.
• Witaminy i minerały: Podawane tylko w przypadku stwierdzonych niedoborów lub specyficznych diet (np. domowych), zawsze pod kontrolą weterynarza.

Niewłaściwe podawanie suplementów może prowadzić do przedawkowania niektórych składników, co jest równie szkodliwe, jak ich niedobory. Pamiętaj, że zbilansowana, pełnoporcjowa karma zazwyczaj zawiera wszystkie niezbędne składniki odżywcze, a suplementacja jest potrzebna tylko w wyjątkowych sytuacjach.

Dieta BARF: Alternatywa dla karmy komercyjnej?

Dieta BARF (Biologically Appropriate Raw Food) to sposób żywienia psów, który zakłada podawanie surowych produktów, naśladujących naturalne pożywienie wilków i dzikich psowatych. Głównymi składnikami diety BARF są surowe mięso (mięśnie, podroby), kości (surowe, miękkie), warzywa, owoce, a także suplementy (oleje, drożdże, algi). Zwolennicy tej diety podkreślają jej korzyści, takie jak poprawa kondycji sierści, lepsze trawienie, redukcja nieprzyjemnego zapachu z pyska oraz większa energia u psa.

Jednak dieta BARF wiąże się również z poważnymi wyzwaniami i ryzykiem. Przygotowanie zbilansowanego posiłku BARF wymaga gruntownej wiedzy z zakresu żywienia psów, aby uniknąć niedoborów lub nadmiarów składników odżywczych, które mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych. Częste błędy to niewłaściwe proporcje mięsa do kości, niedobory witamin i minerałów czy brak równowagi między wapniem a fosforem. Ponadto, surowe mięso może być źródłem bakterii (np. Salmonella, E. coli) i pasożytów, które są niebezpieczne zarówno dla psa, jak i dla domowników, zwłaszcza dzieci i osób starszych.

Jeśli rozważasz dietę BARF dla swojego psa, absolutnie konieczna jest ścisła współpraca z doświadczonym weterynarzem dietetykiem. Specjalista pomoże stworzyć zbilansowany plan żywienia, monitorować stan zdrowia psa i edukować w zakresie higieny przygotowywania surowych posiłków. Bez odpowiedniego nadzoru, dieta BARF może przynieść więcej szkody niż pożytku. Ważne jest, aby pamiętać, że dieta komercyjna, sucha czy mokra, jeśli jest wysokiej jakości i odpowiednio dobrana, również zapewnia psu wszystkie niezbędne składniki odżywcze.

Stopniowe zmiany w diecie i ich wpływ na psa

Nagła zmiana karmy, nawet na tę lepszej jakości, może wywołać u psa szereg nieprzyjemnych dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Psi żołądek i jelita potrzebują czasu na przystosowanie się do nowych składników, innej formy (np. z karmy suchej na mokrą) czy odmiennej kaloryczności. Gwałtowne przejście może skutkować biegunkami, wymiotami, gazami, bólem brzucha i ogólnym dyskomfortem u zwierzęcia. Nawet zmiana marki karmy o podobnym składzie powinna odbywać się stopniowo.

Aby zminimalizować ryzyko problemów trawiennych i zapewnić płynne przejście na nową dietę, zaleca się stosowanie metody stopniowego wprowadzania nowej karmy przez okres 7-10 dni, a w przypadku psów o wrażliwym żołądku, nawet dłużej. Proces ten polega na mieszaniu starej karmy z nową w coraz większych proporcjach:

• Dni 1-2: 25% nowej karmy, 75% starej karmy
• Dni 3-4: 50% nowej karmy, 50% starej karmy
• Dni 5-6: 75% nowej karmy, 25% starej karmy
• Dzień 7 (i dalej): 100% nowej karmy

W trakcie całego procesu uważnie obserwuj psa pod kątem wszelkich zmian w apetycie, poziomie energii, częstotliwości i konsystencji stolca. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, spowolnij proces przechodzenia na nową karmę lub wróć do poprzedniego etapu na kilka dni. W przypadku utrzymujących się problemów trawiennych, skonsultuj się z weterynarzem. Stopniowe wprowadzanie zmian to troska o komfort i zdrowie Twojego pupila, zapewniająca mu czas na adaptację bez stresu dla układu pokarmowego.

Mity dotyczące karmienia psów

Wokół tematu żywienia psów narosło wiele mitów, które mogą wprowadzać opiekunów w błąd i negatywnie wpływać na zdrowie zwierząt. Ważne jest, aby oddzielić fakty od fikcji, opierając się na rzetelnej wiedzy weterynaryjnej i dietetycznej.

• Mit: Pies potrzebuje urozmaicenia w diecie i codziennie powinien jeść coś innego.
  Fakt: Psy, w przeciwieństwie do ludzi, nie nudzą się jedzeniem tej samej karmy. Wręcz przeciwnie, ich układ pokarmowy jest przystosowany do stabilnej diety. Częste zmiany karmy mogą prowadzić do problemów trawiennych. Jeśli karma jest pełnowartościowa i zbilansowana, dostarcza psu wszystkich niezbędnych składników.
• Mit: Resztki z naszego stołu to świetny dodatek do diety psa.
  Fakt: Ludzkie jedzenie jest często zbyt tłuste, słone, pikantne lub zawiera składniki szkodliwe dla psów (np. cebula, czosnek, czekolada, winogrona). Podawanie resztek może prowadzić do otyłości, problemów trawiennych, a nawet zatruć. Psy powinny jeść karmę przeznaczoną dla nich.
• Mit: Sucha karma czyści zęby psa.
  Fakt: Chociaż niektóre specjalistyczne karmy „dental” mają kształt i strukturę wspomagającą mechaniczne ścieranie płytki nazębnej, większość standardowych suchych karm nie zapewnia efektywnego czyszczenia zębów. Zęby psów wymagają regularnego szczotkowania lub specjalnych gryzaków dentystycznych.
• Mit: Duże psy potrzebują tylko jednego posiłku dziennie.
  Fakt: Karmienie psa raz dziennie, zwłaszcza dużej rasy, może być niewskazane. Może to prowadzić do uczucia głodu, łapczywego jedzenia i zwiększać ryzyko rozszerzenia i skrętu żołądka, co jest stanem zagrożenia życia. Większość dorosłych psów powinno być karmionych 2 razy dziennie.

Zawsze kieruj się rzetelnymi informacjami od weterynarza lub z zaufanych źródeł, a nie powszechnymi, często błędnymi przekonaniami.

Ile karmy podawać psu, gdy ma specjalne potrzeby zdrowotne?

W przypadku psów ze specjalnymi potrzebami zdrowotnymi, dieta staje się nie tylko źródłem pożywienia, ale również ważnym elementem terapii. W takich sytuacjach samodzielne ustalanie dawki i rodzaju karmy jest niewskazane. Każda dieta dla psa z chorobą powinna być ściśle skonsultowana i prowadzona pod nadzorem weterynarza lub specjalisty ds. żywienia zwierząt.

Przykładowe specjalne potrzeby i dostosowania diety:

• Alergie pokarmowe lub nietolerancje: Wymagają karm hipoalergicznych, często z jednym źródłem białka i węglowodanów, które pies toleruje. Dawka jest ustalana indywidualnie, by uniknąć niedoborów, które mogą pojawić się przy restrykcyjnej diecie.
• Choroby nerek: Wymagają karmy o obniżonej zawartości białka, fosforu i sodu, ale o wysokiej jakości białka. Cel to zmniejszenie obciążenia nerek, jednocześnie zapewniając psu odpowiednią energię i składniki odżywcze. Dawki są precyzyjnie kontrolowane.
• Cukrzyca: Dieta powinna być bogata w błonnik, o stałej zawartości węglowodanów złożonych, aby stabilizować poziom glukozy we krwi. Niezbędne są regularne posiłki o stałych porach i dawkach, zsynchronizowane z podawaniem insuliny.
• Choroby serca: Często wymaga ograniczenia sodu i dostarczania składników wspierających pracę serca (np. tauryna).
• Problemy z wagą (otyłość/niedowaga): W przypadku otyłości stosuje się karmy „light” o obniżonej kaloryczności i zwiększonej zawartości błonnika, dawkując karmę w odniesieniu do wagi docelowej psa. Przy niedowadze, karma wysokoenergetyczna i zwiększone porcje.
• Psy po zabiegach chirurgicznych lub w okresie rekonwalescencji: Mogą wymagać karmy wysokoenergetycznej, łatwostrawnej i wspierającej proces gojenia.

Niewłaściwa dieta w przypadku psa chorego może pogłębić schorzenie lub spowolnić rekonwalescencję. Dlatego tak ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń weterynarza i regularnie monitorować stan zdrowia oraz wagę pupila. Wiele specjalistycznych karm weterynaryjnych jest dostępnych tylko na receptę, co podkreśla ich medyczny charakter.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy karma „light” jest zawsze najlepsza dla otyłego psa?

Karma „light” jest dobrym rozwiązaniem dla psów z nadwagą, ale nie zawsze jest to jedyna lub najlepsza opcja. Zazwyczaj zawiera mniej kalorii i tłuszczu, a więcej błonnika, co pomaga psu czuć się sytym. Jednakże, otyły pies wymaga przede wszystkim kompleksowego planu odchudzania, który obejmuje ściśle kontrolowane dawkowanie karmy (często obliczane na podstawie docelowej wagi psa), zwiększenie aktywności fizycznej oraz regularne kontrole weterynaryjne. Czasami konieczne jest zastosowanie specjalistycznych karm weterynaryjnych, które są precyzyjnie zbilansowane pod kątem redukcji wagi. Zawsze należy skonsultować dietę odchudzającą z weterynarzem, aby uniknąć niedoborów i zapewnić psu bezpieczne i zdrowe chudnięcie.

Co zrobić, gdy pies nie chce jeść?

Brak apetytu u psa może być sygnałem wielu problemów, od przejściowej niestrawności po poważne choroby. Najpierw upewnij się, że pies ma stały dostęp do świeżej wody i wyklucz oczywiste przyczyny, takie jak upał, stres (np. zmiana otoczenia), czy zbyt duża ilość podanych wcześniej przysmaków. Jeśli odmowa jedzenia trwa dłużej niż 24 godziny, towarzyszą jej inne objawy (wymioty, biegunka, osowiałość, gorączka) lub pies jest szczeniakiem/seniorem/psem małej rasy, który szybko się odwadnia, koniecznie skonsultuj się z weterynarzem. Może to być objawem choroby, która wymaga natychmiastowej interwencji. Tymczasem możesz spróbować zachęcić psa do jedzenia, lekko podgrzewając karmę (wzmocni to jej aromat) lub dodając odrobinę bulionu.

Jak często powinienem ważyć psa?

Częstotliwość ważenia psa zależy od jego wieku i stanu zdrowia. Szczenięta w fazie intensywnego wzrostu powinny być ważone co tydzień, aby monitorować ich rozwój i odpowiednio dostosowywać dawki karmy. Dorosłe psy o stabilnej wadze i dobrej kondycji mogą być ważone raz w miesiącu lub co dwa miesiące. Psy z tendencją do tycia, psy na diecie odchudzającej, lub zwierzęta z problemami zdrowotnymi, które wpływają na wagę, powinny być ważone częściej – nawet co tydzień. Regularne ważenie, w połączeniu z oceną kondycji ciała (BCS), pozwala na szybką reakcję na wszelkie zmiany i utrzymanie optymalnej wagi psa, co jest kluczowe dla jego zdrowia.

Czy mogę podawać psu resztki z mojego obiadu?

Zasadniczo, podawanie psu resztek z obiadu nie jest zalecane. Ludzkie jedzenie, choć dla nas smaczne, często zawiera składniki, które są szkodliwe lub nieodpowiednie dla psów. Typowe przyprawy, takie jak sól, pieprz, cebula, czy czosnek, mogą być toksyczne dla zwierząt lub powodować problemy trawienne. Wysoka zawartość tłuszczu i kalorii w naszych posiłkach może prowadzić do otyłości, zapalenia trzustki, a nawet zatruć. Zamiast resztek, lepiej podawać psu specjalnie przeznaczone dla niego przysmaki lub kawałki zdrowych warzyw (np. marchewka, ogórek), pamiętając, aby wliczyć je do dziennego bilansu kalorycznego. Jeśli chcesz podzielić się jedzeniem, upewnij się, że jest to bezpieczne i w bardzo małej ilości.