Perukowiec podolski (Cotinus coggygria), zjawiskowy krzew ozdobny o niezwykłych, puszystych owocostanach, od lat podbija serca ogrodników, przypominając barwne obłoki dymu, które zdobią ogrody od wiosny do jesieni. Jego spektakularne, zmieniające barwę liście dodają uroku przez cały sezon wegetacyjny, czyniąc go prawdziwą perłą każdego krajobrazu. Ale czy wiesz, jak szybko rośnie, do jakich rozmiarów dorasta i ile lat może zdobić Twój ogród? Właściwe zrozumienie dynamiki jego wzrostu oraz kluczowych czynników wpływających na rozwój to podstawa sukcesu w uprawie. Poznaj istotne aspekty jego pielęgnacji, od nawożenia po cięcie, które pozwolą Ci cieszyć się bujnym i zdrowym krzewem przez dekady, niezależnie od tego, czy planujesz małą kompozycję, czy okazałe soliterowe nasadzenie. Odkryj sekrety, dzięki którym Twój perukowiec będzie rósł silny, zdrowy i zachwycający co roku.
Ile centymetrów rocznie przyrasta perukowiec i kiedy rośnie najszybciej?
Perukowiec podolski (Cotinus coggygria) to krzew o umiarkowanym tempie wzrostu, co czyni go doskonałym wyborem dla ogrodników ceniących stabilny rozwój i łatwość w pielęgnacji. Zazwyczaj roczne przyrosty wynoszą od 15 do 30 centymetrów, choć w optymalnych warunkach i w przypadku młodych, silnie rosnących odmian, mogą sięgać nawet 40-50 centymetrów. Młode rośliny, zwłaszcza w pierwszych 3-5 latach po posadzeniu, wykazują największą dynamikę, koncentrując się na budowaniu solidnego systemu korzeniowego i gęstej korony. Ich początkowa werwa jest kluczowa dla szybkiej aklimatyzacji i osiągnięcia docelowej formy, co jest istotne przy planowaniu przestrzeni w ogrodzie, zwłaszcza w porównaniu do wolniej rosnących gatunków, jak na przykład roczny przyrost tui, która często nie przekracza 15-20 centymetrów.
Najszybszy i najbardziej intensywny wzrost perukowca obserwuje się w okresie wiosenno-letnim, zazwyczaj od maja do końca lipca. To właśnie wtedy, gdy dni stają się dłuższe, temperatury wyższe, a gleba obfituje w wilgoć po wiosennych opadach, roślina koncentruje się na produkcji nowych pędów i liści. W tym czasie, odpowiednie nawadnianie i ewentualne delikatne nawożenie są kluczowe, szczególnie dla młodych egzemplarzy. W kolejnych latach, po osiągnięciu dojrzałości, tempo wzrostu naturalnie spowalnia, a roślina skupia się na zagęszczaniu pokroju i obfitym kwitnieniu oraz tworzeniu efektownych „peruk”. Dynamiczny start młodych egzemplarzy jest silnie uzależniony od ciepła i odpowiedniego nawadniania w pierwszych tygodniach po posadzeniu, co pozwala im na szybkie ukorzenienie i aklimatyzację w nowym środowisku. Co ciekawe, jego efektowne „peruki” to nic innego jak puszyste owocostany, które pojawiają się po kwitnieniu, dodając roślinie niezwykłego uroku.
Jakie warunki zapewnić, aby perukowiec podolski rósł bujnie i zdrowo?
Aby perukowiec podolski rósł bujnie i zdrowo, niezbędne jest zapewnienie mu optymalnych warunków uprawy, które w znacznym stopniu wpływają na jego witalność, obfitość kwitnienia i intensywność barw liści. Kluczowe jest stanowisko: ten krzew kocha słońce i potrzebuje co najmniej sześciu godzin bezpośredniego nasłonecznienia dziennie, najlepiej w ciepłym i zacisznym miejscu, osłoniętym od silnych wiatrów. Pełne słońce jest absolutnie niezbędne, aby liście, zwłaszcza u odmian purpurowych, osiągnęły swoje charakterystyczne, nasycone barwy, a roślina obficie kwitła. Posadzony w cieniu lub półcieniu będzie słabiej rósł, jego pokrój będzie luźniejszy, a liście stracą na intensywności koloru, stając się często zielonkawe. Optymalne warunki świetlne to podstawa dla dynamicznego wzrostu.
Równie istotna jest gleba – perukowiec podolski preferuje podłoże przepuszczalne, umiarkowanie żyzne, bogate w wapń, o odczynie zasadowym lub obojętnym, w zakresie pH 6.0-8.0. Należy unikać gleb ciężkich, gliniastych i podmokłych, które mogą prowadzić do zastojów wody i gnicia korzeni, co drastycznie hamuje wzrost i osłabia roślinę. Dobry drenaż jest kluczowy. W przeciwieństwie do roślin wymagających specyficznych warunków, takich jak na przykład Uprawa granatu, perukowiec jest stosunkowo mało kapryśny, a po prawidłowym ukorzenieniu doskonale radzi sobie z okresową suszą, choć młode egzemplarze wymagają regularnego podlewania. Warto również wspomnieć, że roślina ta wykazuje imponującą odporność na zanieczyszczenia powietrza, co czyni ją idealnym wyborem do miejskich ogrodów i nasadzeń przy drogach.
Czy tempo wzrostu różni się znacząco między odmianami perukowca?
Tempo wzrostu perukowca podolskiego rzeczywiście różni się znacząco między poszczególnymi odmianami, co jest kluczową informacją dla każdego, kto planuje jego uprawę i aranżację ogrodu. Znajomość tych różnic pozwala na świadomy wybór rośliny dopasowanej do dostępnej przestrzeni i oczekiwań estetycznych. Na przykład, popularna odmiana ‘Royal Purple’, ceniona za intensywnie purpurowe liście, charakteryzuje się umiarkowanym wzrostem, osiągając rocznie około 15-25 centymetrów i dorastając do 2-3 metrów wysokości. Z kolei odmiana ‘Grace’, znana z dużych, bordowych liści, jest znacznie bardziej energiczna i może przyrastać do 30-45 centymetrów w ciągu roku, szybko osiągając docelowe 4-5 metrów, co czyni ją idealną do większych założeń parkowych lub jako soliter. Różnice w tempie wzrostu są uwarunkowane genetycznie i stanowią jeden z najważniejszych czynników decydujących o końcowym rozmiarze i kształcie krzewu.
Istnieją również odmiany o bardziej kompaktowym pokroju i wolniejszym wzroście, doskonałe do mniejszych ogrodów lub pojemników. Przykładem jest ‘Young Lady’, która przyrasta jedynie 15-25 centymetrów rocznie, rzadko przekraczając 2-3 metry wysokości. Odmiana ‘Lilla’ jest jeszcze wolniejsza, osiągając zaledwie 120-150 cm w ciągu 10 lat, co czyni ją idealnym wyborem na niskie żywopłoty czy obwódki. Inna popularna odmiana, ‘Golden Spirit’, charakteryzująca się intensywnie żółtymi liśćmi, rośnie z umiarkowaną prędkością około 15-20 centymetrów rocznie, dorastając do 2-3 metrów. Ogólna zasada jest taka, że odmiany o zielonych liściach, będące bliżej gatunku botanicznego, zazwyczaj rosną szybciej i osiągają większe rozmiary niż ich purpurowolistne czy żółtolistne kuzynki, które często cechują się bardziej kompaktowym wzrostem.
Zobacz również: kwitnienie laurowiśni
Pielęgnacja perukowca sprzyjająca szybkiemu wzrostowi
Odpowiednia pielęgnacja jest absolutnie kluczowa dla stymulowania szybkiego i zdrowego wzrostu perukowca oraz utrzymania jego doskonałej kondycji przez wiele lat. Regularne zabiegi, takie jak nawożenie, nawadnianie i cięcie, mają bezpośredni i znaczący wpływ na dynamikę rozwoju krzewu. Wczesną wiosną, najlepiej w lutym lub marcu, przed rozpoczęciem wegetacji, warto zastosować nawóz bogaty w azot, który wspomaga intensywny wzrost liści i pędów, dostarczając roślinie niezbędnych składników odżywczych po zimowym spoczynku. Idealnie sprawdzi się tu kompost lub wieloskładnikowy nawóz mineralny z przewagą azotu. Należy jednak unikać nadmiernego nawożenia azotem w późniejszych fazach wzrostu, ponieważ może to prowadzić do bujnego rozwoju masy zielonej kosztem kwitnienia, a w konsekwencji – mniejszej ilości charakterystycznych „peruk”.
Młode perukowce, zwłaszcza w pierwszym i drugim roku po posadzeniu, wymagają regularnego i obfitego nawadniania, aby ich system korzeniowy mógł się prawidłowo rozwinąć i głęboko zakorzenić. Starsze egzemplarze, dzięki dobrze rozwiniętym korzeniom, są już znacznie bardziej odporne na suszę, jednak w okresach przedłużającej się bezdeszczowej pogody, szczególnie w upalne lata 2020s, warto je sporadycznie podlać. Odpowiednie cięcie jest niezwykle istotne zarówno dla zachowania witalności, jak i nadania krzewowi pożądanego kształtu oraz stymulowania nowych przyrostów. Oto kluczowe rodzaje cięcia i ich wpływ na wzrost perukowca:
- Cięcie sanitarne: Polega na usuwaniu wszystkich uszkodzonych, suchych, chorych lub martwych pędów. Wykonywane wczesną wiosną, zapobiega rozprzestrzenianiu się patogenów, poprawia cyrkulację powietrza w koronie i kieruje energię rośliny na zdrowe przyrosty, co bezpośrednio wpływa na siłę jej wzrostu.
- Cięcie formujące: Pozwala na nadanie krzewowi pożądanego kształtu – czy to zwartego krzewu, czy małego drzewa z wyraźnym pniem. Usuwa się pędy rosnące do środka korony oraz te, które krzyżują się ze sobą, zapobiegając jej zagęszczaniu. Regularne formowanie wspiera równomierny i estetyczny wzrost.
- Cięcie odmładzające: Przeprowadzane co kilka lat (zazwyczaj co 3-5 lat), polega na radykalnym skróceniu starych, zdrewniałych pędów, często nawet do wysokości około 30-50 cm nad ziemią. Ten drastyczny zabieg silnie stymuluje roślinę do wypuszczania silnych, młodych przyrostów z uśpionych pąków, co odnawia krzew i intensyfikuje jego wzrost.
- Cięcie stymulujące wzrost i zagęszczanie: Polega na skracaniu młodych, jednorocznych pędów o około jedną trzecią ich długości wczesną wiosną. Zabieg ten pobudza krzew do intensywniejszego krzewienia się, tworzenia większej liczby bocznych rozgałęzień i w efekcie – zagęszczania korony oraz zwiększania ogólnej biomasy.
Pamiętajmy, aby unikać nadmiernego cięcia w pierwszym roku po posadzeniu, dając roślinie czas na aklimatyzację i ukorzenienie. Ważne jest, by narzędzia do cięcia były zawsze ostre i czyste, aby uniknąć uszkodzeń i infekcji. Perukowiec, mimo swojej spektakularnej prezencji, jest rośliną wyjątkowo łatwą w uprawie, co sprawia, że nawet początkujący ogrodnicy mogą z powodzeniem cieszyć się jego pięknem, dbając o kilka podstawowych zasad.
Do jakich rozmiarów dorasta perukowiec i ile lat może żyć w ogrodzie?
Perukowiec to roślina, która z czasem osiąga imponujące rozmiary, stając się dominującym elementem ogrodu. W optymalnych warunkach dorasta zazwyczaj do 3-5 metrów wysokości i podobnej szerokości, tworząc rozłożysty krzew o luźnym, kopulastym pokroju lub niewielkie, wielopniowe drzewo. Docelowe rozmiary osiąga po około 10-15 latach od posadzenia, w zależności od odmiany, warunków siedliskowych i intensywności cięcia. Odmiany karłowe, jak wcześniej wspomniana ‘Young Lady’ czy ‘Lilla’, są naturalnie mniejsze i rzadko przekraczają 2-3 metry, co pozwala na ich uprawę w ograniczonych przestrzeniach, takich jak małe ogrody miejskie czy nawet duże pojemniki na tarasach. Rozmiary i forma perukowca są bezpośrednio powiązane z jego wiekiem: w młodości roślina dynamicznie rośnie wzwyż i wszerz, by po osiągnięciu dojrzałości skupić się na zagęszczaniu i umacnianiu struktury.
Co istotne, perukowiec jest rośliną wyjątkowo długowieczną, co czyni go inwestycją na pokolenia. W sprzyjających warunkach w ogrodzie może żyć nawet 50-70 lat, a zdarzają się okazy, które przekraczają ten wiek, stając się prawdziwymi świadkami historii ogrodu i jego rozwoju. Ta cecha sprawia, że jest to roślina cenna nie tylko ze względu na swoje walory estetyczne, ale również ze względu na trwałość i stabilność w krajobrazie. Najstarsze okazy perukowca, spotykane w naturalnych siedliskach na obszarach śródziemnomorskich, Kaukazu i Azji Wschodniej, często przybierają formę solidnych, rozłożystych drzew o grubych pniach, co świadczy o ich niezwykłej wytrzymałości i zdolności do przetrwania przez długie lata w różnorodnych warunkach środowiskowych. Ich długowieczność to gwarancja piękna przez dekady.
Jak wiek perukowca wpływa na dynamikę jego wzrostu?
Wiek perukowca ma kluczowe znaczenie dla dynamiki jego wzrostu i ogólnego rozwoju. Możemy wyróżnić kilka faz, które charakteryzują różnorodne tempo i kierunek przyrostów. W pierwszych 3-5 latach po posadzeniu młody perukowiec wykazuje najbardziej intensywny wzrost, koncentrując się na szybkim rozbudowaniu systemu korzeniowego i wytworzeniu solidnej podstawy pędów. W tym okresie roczne przyrosty mogą być największe, często osiągając górną granicę dla gatunku i odmiany (nawet 40-50 cm). Roślina inwestuje energię w tworzenie nowych pędów i liści, aby jak najszybciej osiągnąć docelowy kształt i rozmiar.
Po około 5-7 latach, gdy perukowiec osiąga fazę dojrzałości, jego tempo wzrostu nieco zwalnia. Krzew zaczyna wtedy bardziej skupiać się na zagęszczaniu korony, obfitym kwitnieniu i wytwarzaniu charakterystycznych „peruk”. Przyrosty roczne stają się bardziej umiarkowane (zazwyczaj 15-30 cm), a energia rośliny jest rozkładana między utrzymanie istniejącej struktury, reprodukcję i produkcję nowych, silnych pędów. W fazie starzenia, po kilkudziesięciu latach, wzrost jest już bardzo powolny, a roślina wymaga głównie cięć sanitarnych i odmładzających, aby zachować witalność. Zrozumienie tych faz pozwala na odpowiednie planowanie pielęgnacji i uzyskanie optymalnych efektów przez cały cykl życia perukowca.
Jakie choroby i szkodniki mogą spowolnić wzrost perukowca?
Perukowiec podolski jest rośliną o stosunkowo wysokiej odporności na choroby i szkodniki, co stanowi jedną z jego wielu zalet w uprawie ogrodowej. Niemniej jednak, w niesprzyjających warunkach lub przy osłabionej kondycji rośliny, mogą pojawić się problemy, które negatywnie wpłyną na tempo i jakość wzrostu. Najczęściej spotykanymi problemami są choroby grzybowe, takie jak mączniak prawdziwy, objawiający się białym nalotem na liściach, czy plamistości liści, które prowadzą do ich przedwczesnego opadania. Ich występowanie jest często związane z nadmierną wilgocią lub słabą cyrkulacją powietrza, co może spowolnić fotosyntezę i ogólny rozwój krzewu.
Jeśli chodzi o szkodniki, perukowiec rzadko bywa atakowany w sposób znaczący. Sporadycznie mogą pojawić się mszyce, które żerują na młodych pędach i liściach, osłabiając je i hamując przyrosty. W przypadku silnego porażenia, liście mogą się deformować, a ogólny wzrost krzewu ulec zahamowaniu. Rzadziej, ale możliwie, są ataki przędziorków, zwłaszcza w suchych i ciepłych warunkach, które powodują żółknięcie i opadanie liści. Kluczem do utrzymania zdrowego i bujnego perukowca jest regularna obserwacja oraz szybkie reagowanie na pierwsze objawy chorób czy szkodników, stosując odpowiednie środki ochrony roślin. Pamiętajmy, że zdrowa i silna roślina, uprawiana w optymalnych warunkach, jest znacznie mniej podatna na wszelkie zagrożenia, co zapewnia jej nieprzerwany i dynamiczny wzrost.
Jak rozmnażać perukowiec i jaki ma to wpływ na rozwój młodych roślin?
Rozmnażanie perukowca, choć wymaga pewnej cierpliwości, jest możliwe i pozwala na uzyskanie nowych roślin do ogrodu, a także wpływa na ich wczesny rozwój. Najczęściej stosowanymi metodami są sadzonkowanie półzdrewniałych pędów oraz rozmnażanie z nasion, choć to drugie jest znacznie bardziej czasochłonne i mniej pewne, jeśli chodzi o zachowanie cech odmianowych. Prawidłowe rozmnażanie jest fundamentem dla silnego startu i zdrowego wzrostu nowych egzemplarzy perukowca.
- Sadzonki półzdrewniałe: Pobiera się je zazwyczaj wczesnym latem (czerwiec-lipiec) z tegorocznych, ale już częściowo zdrewniałych pędów. Powinny mieć długość około 10-15 cm i 2-3 węzły. Po usunięciu dolnych liści i zanurzeniu końcówki w ukorzeniaczu, sadzonki umieszcza się w podłożu torfowo-piaskowym, w warunkach wysokiej wilgotności (np. pod folią lub szkłem). Proces ukorzeniania trwa kilka tygodni, a młode rośliny zazwyczaj są gotowe do posadzenia na stałe miejsce w kolejnym sezonie. Sadzonkowanie pozwala na uzyskanie roślin wiernych odmianowo, które już od początku charakteryzują się typowym dla danej odmiany tempem wzrostu.
- Rozmnażanie z nasion: Jest rzadziej praktykowane, ponieważ nasiona perukowca wymagają stratyfikacji (okresowego schłodzenia) i mają zmienną zdolność kiełkowania. Ponadto, rośliny uzyskane z nasion często nie powtarzają cech rodzicielskich, zwłaszcza w przypadku odmian ozdobnych (np. purpurowe liście). Wzrost siewek jest początkowo znacznie wolniejszy niż w przypadku sadzonek, ponieważ muszą one zbudować system korzeniowy od podstaw i przejść przez fazę młodocianą.
Niezależnie od metody, kluczowe dla szybkiego wzrostu młodych roślin jest zapewnienie im optymalnych warunków – słonecznego stanowiska, przepuszczalnej gleby i regularnego, ale umiarkowanego nawadniania. W pierwszym roku po posadzeniu na stałe miejsce, młode perukowce potrzebują szczególnej troski, aby prawidłowo się ukorzenić i zacząć dynamicznie rosnąć. Dobrze ukorzenione sadzonki, dzięki lepszemu rozwinięciu systemu korzeniowego, często szybciej wchodzą w fazę intensywnego wzrostu niż rośliny uzyskane z nasion.
Podsumowanie: tempo wzrostu perukowca w różnych warunkach (tabela)
Tempo wzrostu perukowca, choć umiarkowane, jest zmienne i zależy od wielu czynników. Aby ułatwić zrozumienie, jak poszczególne warunki wpływają na dynamikę rozwoju tego krzewu, przygotowaliśmy poniższe zestawienie. Tabela prezentuje orientacyjne roczne przyrosty perukowca podolskiego w zależności od kluczowych aspektów uprawy. Warto pamiętać, że są to wartości uśrednione, a indywidualne egzemplarze mogą wykazywać nieznaczne odchylenia.
| Czynnik | Optymalne warunki | Niesprzyjające warunki | Orientacyjny roczny przyrost |
|---|---|---|---|
| Stanowisko | Pełne słońce, ciepłe, zaciszne | Półcień, cień, wietrzne | 30-50 cm (optymalnie) / 10-20 cm (niesprzyjające) |
| Gleba | Żyzna, przepuszczalna, zasadowa/obojętna (pH 6.0-8.0), bogata w wapń | Ciężka, gliniasta, podmokła, zbyt kwaśna, uboga | 30-50 cm (optymalnie) / 5-15 cm (niesprzyjające) |
| Nawodnienie | Regularne dla młodych, umiarkowane dla starszych (bez zastojów) | Permanentna susza lub nadmierna wilgoć/zastój wody | 30-50 cm (optymalnie) / 0-10 cm (niesprzyjające, może cofać wzrost) |
| Nawożenie | Wiosenne nawożenie kompostem/azotem (bez nadmiaru azotu) | Brak nawożenia lub przenawożenie azotem | 20-40 cm (optymalnie) / 10-20 cm (niesprzyjające) |
| Cięcie | Regularne cięcie formujące, sanitarne, odmładzające | Brak cięcia lub nieprawidłowe, zbyt drastyczne cięcie | 20-40 cm (pobudzone) / 10-20 cm (osłabione) |
| Odmiana | Szybko rosnące (np. ‘Grace’, gatunek botaniczny) | Wolno rosnące (np. ‘Lilla’, ‘Young Lady’) | 30-50 cm (Grace) / 10-20 cm (Lilla) |
| Wiek rośliny | Młoda roślina (do 5 lat) | Dojrzała/starsza roślina | 30-50 cm (młoda) / 15-30 cm (dojrzała) |
| Choroby/Szkodniki | Brak występowania lub skuteczna kontrola | Silne porażenie chorobami/szkodnikami | 30-50 cm (zdrowa) / spowolniony lub zahamowany (chora) |
Powyższa tabela jasno pokazuje, że kompleksowa i przemyślana pielęgnacja ma bezpośrednie przełożenie na dynamikę wzrostu perukowca. Zapewnienie mu optymalnych warunków od momentu posadzenia to najlepsza gwarancja cieszenia się pięknym i bujnym krzewem przez wiele lat. Inwestycja czasu i uwagi w odpowiednią glebę, stanowisko i regularne zabiegi pielęgnacyjne zwraca się w postaci spektakularnego, zdrowego wzrostu perukowca.
FAQ
Czym są charakterystyczne „peruki” perukowca?
Charakterystyczne „peruki”, które nadają perukowcowi jego unikalny i rozpoznawalny wygląd, to w rzeczywistości niezwykle efektowne, puszyste owocostany. Pojawiają się one po zakończeniu kwitnienia, zazwyczaj w okresie letnim, od lipca do września, stanowiąc główną ozdobę krzewu przez długie miesiące. Te niezwykłe struktury składają się z drobnych, owłosionych szypułek, które po przekwitnięciu kwiatów wydłużają się i tworzą delikatną, pióropuszową chmurę w odcieniach różu, fioletu lub zieleni, w zależności od odmiany. „Peruki” są głównym elementem, dla którego perukowiec jest tak ceniony w ogrodach, wprowadzając lekkość i subtelny ruch do kompozycji. Ich obecność sprawia, że roślina jest dekoracyjna przez długi czas, często aż do jesieni, dodając ogrodowi uroku nawet po opadnięciu liści.
Czy perukowiec jest odporny na miejskie zanieczyszczenia?
Tak, perukowiec podolski charakteryzuje się imponującą odpornością na zanieczyszczenia powietrza, co czyni go doskonałym wyborem do sadzenia w ogrodach miejskich i w pobliżu ruchliwych ulic. Jest to gatunek wyjątkowo tolerancyjny na trudne warunki środowiskowe, takie jak smog, spaliny czy pyły, dzięki czemu doskonale radzi sobie tam, gdzie wiele innych roślin ozdobnych miałoby problem z prawidłowym rozwojem. Jego wyjątkowa wytrzymałość na miejski klimat sprawia, że jest to roślina o dużej wartości użytkowej dla urbanistyki i ekologii miejskiej. Przyczynia się do poprawy estetyki oraz wzbogacenia zielonej infrastruktury miast, oferując jednocześnie spektakularny wygląd. Ta cecha, w połączeniu z jego dekoracyjnym wyglądem i niewielkimi wymaganiami, podnosi jego wartość w projektowaniu zieleni miejskiej.
Czy perukowiec jest łatwy w uprawie dla początkujących ogrodników?
Tak, perukowiec jest powszechnie uważany za roślinę wyjątkowo łatwą w uprawie, co sprawia, że doskonale nadaje się dla początkujących ogrodników. Jest stosunkowo mało kapryśny, odporny na suszę po prawidłowym ukorzenieniu i nie wymaga skomplikowanych, zaawansowanych zabiegów pielęgnacyjnych, poza podstawowym cięciem formującym i zapewnieniem słonecznego stanowiska. Jego niewielkie wymagania, w połączeniu z wysoką odpornością na typowe choroby i szkodniki, sprawiają, że nawet osoby bez dużego doświadczenia w ogrodnictwie mogą z powodzeniem cieszyć się jego spektakularnym wyglądem i bujnym wzrostem. Wymaga jedynie dobrze przepuszczalnej, żyznej gleby o odczynie zasadowym lub obojętnym oraz dużej ilości słońca.
