Medycyna pracy stanowi filar bezpieczeństwa i zdrowia w środowisku zawodowym, jednak jej rola bywa często niezrozumiana, szczególnie w kwestii wystawiania zwolnień lekarskich. L4, czyli zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy, to kluczowy dokument w polskim systemie ubezpieczeń społecznych, który uprawnia pracownika do legalnej nieobecności w pracy z powodu choroby lub konieczności opieki nad chorym członkiem rodziny. Ta istotna dziedzina skupia się na profilaktyce i ocenie zdolności do pracy, znacząco różniąc się od medycyny leczniczej, która koncentruje się na diagnozowaniu i leczeniu chorób ogólnych. W niniejszym artykule wyjaśnimy, jakie są prawdziwe kompetencje lekarza medycyny pracy, kiedy po L4 zgłosić się do lekarza rodzinnego i jakie skutki niosą długie absencje, rozjaśniając wszelkie wątpliwości dotyczące tej ważnej kwestii w świetle przepisów obowiązujących w 2025 roku.
Czym zajmuje się lekarz medycyny pracy w kontekście zdrowia pracownika?
Lekarz medycyny pracy pełni rolę strażnika zdrowia pracowników, koncentrując się na profilaktyce i ocenie zdolności do wykonywania obowiązków zawodowych zgodnie z Ustawą o służbie medycyny pracy z dnia 27 czerwca 1997 roku. Jego działalność nie polega na leczeniu chorób, lecz na identyfikowaniu potencjalnych zagrożeń w środowisku pracy oraz monitorowaniu wpływu warunków zawodowych na stan zdrowia. To on decyduje, czy pracownik jest zdolny do pracy na danym stanowisku, co jest fundamentalnym aspektem bezpiecznego funkcjonowania przedsiębiorstwa i stanowi podstawę dla minimalizowania ryzyka wypadków oraz chorób zawodowych.
Do jego głównych zadań należą przeprowadzanie badań wstępnych, okresowych i kontrolnych. Badania wstępne są obowiązkowe przed rozpoczęciem pracy, a ich celem jest ocena, czy kandydat posiada przeciwwskazania zdrowotne do wykonywania konkretnych obowiązków zawodowych. Okresowe służą monitorowaniu stanu zdrowia pracowników zatrudnionych, szczególnie tych narażonych na szkodliwe czynniki, takie jak hałas, substancje chemiczne czy praca przy komputerze powyżej 4 godzin dziennie. Kontrolne są niezbędne po dłuższej nieobecności, aby potwierdzić pełną zdolność do powrotu do pracy. W 2025 roku, rola medycyny pracy w kontekście zdrowia psychicznego i ergonomii stanowisk pracy będzie coraz bardziej istotna, wspierając kompleksowe dobre samopoczucie pracowników i ich efektywność.
Zobacz również: symbolika konwalii
Czy lekarz medycyny pracy może wystawić L4 na każdą dolegliwość?
Kompetencje lekarza medycyny pracy w zakresie wystawiania zwolnień lekarskich (L4) są ściśle określone i różnią się od uprawnień lekarza prowadzącego, takiego jak lekarz rodzinny czy specjalista. Choć lekarz medycyny pracy ma prawo wystawić zwolnienie L4, jego głównym zadaniem jest ocena zdolności do pracy w kontekście czynników zawodowych, a nie leczenie wszelkich schorzeń ogólnych. Oznacza to, że wystawienie zwolnienia jest możliwe jedynie w specyficznych sytuacjach, ściśle związanych z procesem diagnostyki czy oceny zdolności do pracy, ale nie jest jego typową i szeroką praktyką. Zwolnienie od lekarza medycyny pracy ma zazwyczaj charakter krótkoterminowy, by umożliwić dalszą diagnostykę lub przekazanie pacjenta pod opiekę lekarza prowadzącego.
Lekarz medycyny pracy może wystawić zwolnienie lekarskie, jeśli podczas badania wstępnego, okresowego czy kontrolnego stwierdzi czasową niezdolność do pracy. Dzieje się tak najczęściej, gdy stan zdrowia pracownika uniemożliwia mu wykonywanie dotychczasowej pracy z powodu zagrożeń na stanowisku, podejrzenia lub stwierdzenia choroby zawodowej, skutków wypadku przy pracy, lub w kontekście opieki nad kobietą w ciąży, gdy warunki pracy mogłyby zagrażać jej zdrowiu lub rozwojowi płodu. Przykłady konkretnych schorzeń zawodowych, które mogą być podstawą do L4 to m.in. pylica płuc (dla górników, pracowników budowlanych), zespół cieśni nadgarstka (dla pracowników biurowych, informatyków), niedosłuch (dla pracujących w hałasie) czy alergie skórne (dla narażonych na substancje chemiczne). Lekarz medycyny pracy nie prowadzi pełnej terapii chorób, a jego rola ogranicza się do aspektów związanych ze środowiskiem pracy, będąc w 2025 roku wsparciem dla zdrowia w kontekście zawodowym.
Zobacz również: mem ligma
Jak wygląda procedura uzyskania L4 od lekarza medycyny pracy?
Procedura uzyskania L4 od lekarza medycyny pracy jest zazwyczaj inicjowana w specyficznych okolicznościach, odmiennych od wizyty u lekarza rodzinnego. Najczęściej ma to miejsce podczas rutynowych badań, takich jak badania wstępne przed podjęciem pracy, okresowe lub kontrolne po dłuższej nieobecności. Jeśli podczas takiego badania lekarz medycyny pracy zdiagnozuje stan zdrowia, który czasowo uniemożliwia wykonywanie konkretnych obowiązków zawodowych lub kontynuowanie pracy w określonych warunkach, może podjąć decyzję o wystawieniu zwolnienia. Decyzja ta jest podejmowana na podstawie szczegółowego wywiadu, badań diagnostycznych oraz oceny ryzyka zawodowego, a jej celem jest ochrona zdrowia pracownika.
Kroki proceduralne wyglądają następująco:
- Wizyta i badanie: Pracownik zgłasza się na badanie medycyny pracy (wstępne, okresowe, kontrolne lub celowe, np. w związku z wypadkiem przy pracy).
- Ocena stanu zdrowia: Lekarz medycyny pracy przeprowadza wywiad, badanie fizykalne i analizuje wyniki ewentualnych badań dodatkowych, koncentrując się na wpływie stanu zdrowia na zdolność do wykonywania pracy na danym stanowisku.
- Stwierdzenie niezdolności: Jeśli lekarz stwierdzi czasową niezdolność do pracy, która jest bezpośrednio związana z warunkami pracy, chorobą zawodową lub wypadkiem przy pracy, lub wymaga dalszej diagnostyki uniemożliwiającej pracę, może wystawić L4.
- Wystawienie e-Zwolnienia: Lekarz generuje elektroniczne zwolnienie lekarskie (e-ZLA), które automatycznie trafia do systemu ZUS i pracodawcy. Pracownik otrzymuje wydruk informacyjny.
- Zalecenia: Lekarz medycyny pracy często wydaje zalecenia dotyczące dalszego postępowania, w tym skierowanie do lekarza rodzinnego lub specjalisty, który będzie kontynuował leczenie. Zwolnienie to ma na celu przede wszystkim zabezpieczenie pracownika przed dalszym narażeniem na czynniki szkodliwe w pracy, a także umożliwienie mu podjęcia niezbędnych kroków diagnostycznych czy leczniczych.
Kiedy to lekarz rodzinny lub specjalista jest właściwym adresem po zwolnienie lekarskie?
W zdecydowanej większości przypadków, gdy pracownik potrzebuje zwolnienia lekarskiego, powinien udać się do swojego lekarza rodzinnego lub do odpowiedniego specjalisty. To właśnie ci lekarze posiadają pełne kompetencje do diagnozowania i leczenia szerokiego spektrum chorób, od zwykłych infekcji po poważniejsze schorzenia, niezależnie od ich związku z miejscem pracy. Ich rola polega na kompleksowej opiece nad pacjentem, a wydanie L4 jest naturalną konsekwencją stwierdzonej niezdolności do wykonywania pracy z powodu stanu zdrowia, niezależnie od jej przyczyny i ma na celu umożliwienie pacjentowi powrotu do zdrowia.
Przykłady sytuacji, w których to lekarz rodzinny lub specjalista jest właściwym adresem po L4, są liczne. Może to być grypa, zapalenie płuc, ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, kontuzja niezwiązana z pracą, przewlekłe schorzenie wymagające długotrwałego leczenia czy rehabilitacji, a także problemy natury psychicznej, jak depresja czy stany lękowe. Lekarze rodzinni i specjaliści dysponują szerszym zakresem narzędzi diagnostycznych i terapeutycznych, aby kompleksowo zająć się problemem zdrowotnym. W takich przypadkach to lekarz prowadzący decyduje o długości i charakterze zwolnienia, bazując na aktualnym stanie zdrowia pacjenta oraz na postępach w leczeniu, zapewniając spójną opiekę w 2025 roku i minimalizując ryzyko powikłań.
- Infekcje wirusowe i bakteryjne – takie jak grypa, przeziębienie, anginy, które są najczęstszą przyczyną krótkotrwałych absencji.
- Choroby przewlekłe – wymagające leczenia farmakologicznego lub rehabilitacji, np. cukrzyca, choroby serca, reumatyzm, gdzie monitorowanie i leczenie wymaga specjalistycznej wiedzy.
- Urazy i kontuzje – powstałe poza miejscem pracy, np. złamania, skręcenia, które wymagają interwencji ortopedycznej.
- Dolegliwości bólowe – ostre lub przewlekłe, np. bóle kręgosłupa, migreny, wymagające szczegółowej diagnostyki i planu leczenia.
- Problemy zdrowia psychicznego – takie jak depresja, stany lękowe, wypalenie zawodowe, gdzie wsparcie psychiatry lub psychoterapeuty jest kluczowe.
Zobacz również: makaron dobry
Jakie są konsekwencje długotrwałego zwolnienia lekarskiego L4 i rola medycyny pracy?
Długotrwałe zwolnienie lekarskie L4 ma istotne konsekwencje zarówno dla pracownika, jak i dla pracodawcy. Poza oczywistym wpływem na sytuację finansową pracownika (np. zmniejszone świadczenia chorobowe), może ono prowadzić do utraty kontaktu z życiem zawodowym, poczucia izolacji i trudności w powrocie na rynek pracy. Dla pracodawcy oznacza to konieczność reorganizacji pracy, zwiększenie kosztów związanych z zastępstwami oraz potencjalny spadek produktywności. W kontekście prawnym, nieobecność z powodu choroby trwająca dłużej niż 30 dni wymaga ponownego uzyskania orzeczenia o zdolności do pracy od lekarza medycyny pracy przed powrotem do obowiązków, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa w firmie i zgodności z przepisami Kodeksu Pracy.
Rola lekarza medycyny pracy po długotrwałym L4 jest niezwykle istotna. Przeprowadza on badanie kontrolne, aby ocenić, czy pracownik odzyskał pełną zdolność do wykonywania pracy na swoim stanowisku. W sytuacji, gdy istnieją przeciwwskazania, lekarz może orzec o czasowej lub trwałej niezdolności do pracy, lub wskazać na konieczność adaptacji stanowiska pracy. Może zalecić zmianę stanowiska, skrócenie czasu pracy, modyfikację zakresu obowiązków lub eliminację szkodliwych czynników. To właśnie w tym procesie pojawia się również pojęcie „L4 lata pracy„, odnoszące się do zakotwiczenia pracownika w miejscu pracy pomimo długiej absencji, co jest elementem szerszej polityki zarządzania zasobami ludzkimi w 2025 roku, mającej na celu reintegrację zawodową i ochronę pracownika. Orzeczenia te są wiążące dla pracodawcy.
- 30 dni zwolnienia – okres, po którym pracownik ma obowiązek odbyć badanie kontrolne w medycynie pracy przed powrotem do obowiązków.
- Badanie kontrolne – to badanie medycyny pracy mające na celu ocenę zdolności do podjęcia pracy po chorobie lub wypadku, szczególnie w kontekście ryzyka zawodowego.
- Orzeczenie o zdolności do pracy – dokument wydawany przez lekarza medycyny pracy, potwierdzający brak przeciwwskazań do wykonywania pracy na danym stanowisku lub wskazujący na ograniczenia.
- Rehabilitacja zawodowa – proces wspierający powrót do pracy po chorobie, często z udziałem lekarza medycyny pracy w ocenie postępów i możliwości.
- Dopasowanie stanowiska pracy – rekomendacje lekarza medycyny pracy dotyczące modyfikacji warunków pracy, zakresu obowiązków lub narzędzi, jeśli stan zdrowia pracownika tego wymaga.
Czy pracodawca może zakwestionować L4 wystawione przez lekarza medycyny pracy?
Zasadniczo pracodawca nie może bezpośrednio zakwestionować orzeczenia lekarza medycyny pracy, które stwierdza niezdolność do pracy lub konieczność jej zmiany. Orzeczenia te są traktowane jako dokumenty medyczne wydane przez uprawnionego specjalistę i posiadają moc prawną. Pracodawca ma jednak prawo odwołać się od orzeczenia lekarza medycyny pracy, jeśli uważa, że zostało ono wydane niezgodnie z przepisami lub istnieją wątpliwości co do jego zasadności. Tego rodzaju odwołanie musi być złożone na piśmie, w ciągu 7 dni od daty otrzymania orzeczenia, i skierowane do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy.
Wojewódzki ośrodek medycyny pracy, po rozpatrzeniu odwołania, może zlecić przeprowadzenie ponownego badania przez komisję lekarską. Decyzja tej komisji jest ostateczna i wiążąca zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy. Ważne jest, aby pamiętać, że pracodawca nie może samodzielnie zignorować orzeczenia lekarza medycyny pracy i dopuścić pracownika do pracy, jeśli lekarz stwierdził przeciwwskazania. Działanie takie naruszałoby przepisy Kodeksu Pracy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy i mogłoby skutkować poważnymi konsekwencjami prawnymi, zwłaszcza w przypadku wypadku przy pracy. Pracownik ma prawo do przestrzegania zaleceń lekarza medycyny pracy i odmowy wykonywania pracy, która zagraża jego zdrowiu.
Co zrobić, gdy lekarz medycyny pracy nie chce wystawić L4?
Sytuacja, w której lekarz medycyny pracy odmawia wystawienia L4, mimo że pracownik uważa to za zasadne, może być frustrująca. Należy pamiętać, że lekarz medycyny pracy, zgodnie ze swoją rolą, ocenia zdolność do pracy przede wszystkim w kontekście środowiska zawodowego i czynników ryzyka. Jeśli jego zdaniem nie ma bezpośredniego związku między stanem zdrowia a warunkami pracy, lub schorzenie nie uniemożliwia wykonywania obowiązków na danym stanowisku, może odmówić wystawienia zwolnienia. W takiej sytuacji pracownik powinien przede wszystkim skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub innym lekarzem specjalistą, który jest odpowiedzialny za diagnostykę i leczenie chorób ogólnych.
Lekarz rodzinny ma szersze kompetencje w zakresie wystawiania zwolnień lekarskich na podstawie ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Może on wystawić L4, jeśli uzna, że choroba uniemożliwia pracownikowi wykonywanie jakiejkolwiek pracy, niezależnie od jej specyfiki. Pracownik ma również prawo do uzyskania od lekarza medycyny pracy pisemnego uzasadnienia odmowy, co może być przydatne w dalszych krokach. W skrajnych przypadkach, gdy pracownik czuje się poszkodowany lub uważa, że odmowa była nieuzasadniona, może złożyć skargę do okręgowej izby lekarskiej lub regionalnego inspektora pracy, choć są to środki ostateczne, zazwyczaj po wcześniejszym uzyskaniu opinii od innych lekarzy. Kluczowe jest, aby zawsze dbać o swoje zdrowie i szukać pomocy u właściwych specjalistów.
Prawa i obowiązki pracownika w kontekście badań i L4
W kontekście badań medycyny pracy i zwolnień lekarskich, pracownik posiada zarówno określone prawa, jak i obowiązki, które są kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy. Do podstawowych praw należy prawo do wykonywania pracy w bezpiecznych i higienicznych warunkach, a także prawo do profilaktycznej opieki zdrowotnej, w tym badań wstępnych, okresowych i kontrolnych. Pracownik ma prawo do rzetelnej oceny swojego stanu zdrowia przez lekarza medycyny pracy oraz do otrzymania orzeczenia o zdolności lub niezdolności do pracy. Ma także prawo do odmowy wykonywania pracy, jeśli stanowi ona zagrożenie dla jego życia lub zdrowia, co jest zabezpieczone przepisami Kodeksu Pracy.
Z prawami idą w parze obowiązki. Pracownik jest zobowiązany do poddawania się wskazanym badaniom lekarskim oraz szczerego przedstawiania informacji o swoim stanie zdrowia i wszelkich dolegliwościach, które mogą mieć wpływ na zdolność do pracy lub stwarzać zagrożenie dla innych. Musi także przestrzegać zaleceń lekarza medycyny pracy, w tym stosować się do orzeczeń o konieczności zmiany stanowiska lub warunków pracy. W przypadku zwolnienia lekarskiego, pracownik ma obowiązek poinformować pracodawcę o nieobecności i terminowo dostarczyć dokumenty, jeśli nie są to e-zwolnienia. Nieprzestrzeganie tych obowiązków może skutkować konsekwencjami prawnymi lub dyscyplinarnymi ze strony pracodawcy, dlatego znajomość swoich praw i obowiązków jest fundamentalna dla każdego zatrudnionego.
Teleporady i dostęp do informacji o L4 – co musisz wiedzieć?
W dobie cyfryzacji i postępu technologicznego, teleporady stały się integralną częścią opieki zdrowotnej, również w medycynie pracy, szczególnie po doświadczeniach ostatnich lat. Choć podstawowe badania medycyny pracy, takie jak wstępne, okresowe i kontrolne, wymagają osobistej wizyty u lekarza, niektóre konsultacje, takie jak omówienie wyników badań dodatkowych, czy wydanie zaświadczeń o zdolności do pracy w określonych, mniej złożonych przypadkach, mogą odbywać się zdalnie. Możliwość uzyskania L4 zdalnie przez teleporadę jest dostępna głównie u lekarza rodzinnego lub specjalisty, gdy stan zdrowia pacjenta nie wymaga badania fizykalnego. W medycynie pracy teleporada może być wykorzystana do wstępnej oceny sytuacji lub omówienia dalszych kroków, jednak samo orzeczenie o niezdolności do pracy z przyczyn zawodowych zazwyczaj wymaga fizycznego badania.
Kolejną istotną kwestią jest dostęp lekarza medycyny pracy do informacji o zwolnieniach lekarskich wystawionych przez innych lekarzy. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, lekarz medycyny pracy ma dostęp do systemu PUE ZUS. Po zalogowaniu i podaniu numeru PESEL pacjenta, może on sprawdzić wszystkie zwolnienia lekarskie (e-ZLA) wystawione przez innych lekarzy (lekarza POZ, specjalistę, psychiatrę), niezależnie od miejsca ich wystawienia, czy to w placówce publicznej, czy prywatnej. Dzięki temu lekarz medycyny pracy posiada pełny obraz historii zwolnień pracownika, co jest kluczowe przy ocenie jego zdolności do pracy po chorobie oraz w kontekście długoterminowego monitorowania zdrowia w 2025 roku. Celem takiego dostępu jest zapewnienie kompleksowej i rzetelnej oceny stanu zdrowia pracownika i jego wpływu na zdolność do wykonywania pracy.
FAQ
Jakie są główne przesłanki do wystawienia zwolnienia lekarskiego przez lekarza medycyny pracy?
Lekarz medycyny pracy ma prawo wystawić zwolnienie lekarskie L4 w ściśle określonych sytuacjach, które są związane z jego podstawowymi zadaniami. Zazwyczaj dzieje się to, gdy podczas badania wstępnego, okresowego lub kontrolnego stwierdzi on czasową niezdolność do pracy, wynikającą z: zagrożeń na stanowisku pracy, podejrzenia lub stwierdzenia choroby zawodowej, skutków wypadku przy pracy, lub w celu ochrony zdrowia kobiety w ciąży. Zwolnienie to jest zazwyczaj krótkoterminowe i ma na celu zapewnienie pracownikowi odpowiedniej opieki medycznej poza placówką medycyny pracy, często z jednoczesnym skierowaniem do lekarza rodzinnego lub specjalisty.
Czy zwolnienie lekarskie od lekarza medycyny pracy ma zawsze charakter krótkoterminowy?
Tak, w przeważającej większości przypadków zwolnienie lekarskie wystawione przez lekarza medycyny pracy ma charakter krótkoterminowy. Jego celem nie jest prowadzenie długotrwałej terapii czy rehabilitacji, lecz zapewnienie pracownikowi czasu na podjęcie dalszych kroków medycznych u lekarza rodzinnego lub specjalisty. Lekarz medycyny pracy koncentruje się na ocenie wpływu stanu zdrowia na zdolność do pracy i identyfikacji zagrożeń zawodowych, a nie na leczeniu chorób ogólnych. Zwolnienia te są zazwyczaj wydawane na kilka dni, by umożliwić pracownikowi skonsultowanie się z odpowiednim lekarzem prowadzącym leczenie. Po tym okresie to lekarz rodzinny lub specjalista przejmuje odpowiedzialność za ewentualne przedłużenie zwolnienia lub dalsze leczenie.
W jakich okolicznościach pracownik powinien ponownie zgłosić się do lekarza medycyny pracy po zwolnieniu L4?
Pracownik ma obowiązek ponownie zgłosić się do lekarza medycyny pracy na badanie kontrolne, jeśli jego nieobecność w pracy z powodu choroby trwała dłużej niż 30 dni. Jest to istotny wymóg prawny mający na celu potwierdzenie, że pracownik odzyskał pełną zdolność do wykonywania swoich obowiązków na danym stanowisku i nie stwarza zagrożenia dla siebie ani innych w środowisku pracy. Badanie kontrolne jest niezbędne do oceny, czy stan zdrowia pracownika pozwala na bezpieczny powrót do środowiska pracy, minimalizując ryzyko zarówno dla niego, jak i współpracowników. W trakcie takiego badania lekarz medycyny pracy może również rekomendować dostosowanie stanowiska pracy lub zlecić dodatkowe badania, jeśli uzna to za konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa i zdrowia pracownika.
Czy lekarz medycyny pracy może orzec o konieczności zmiany stanowiska pracy po chorobie?
Tak, lekarz medycyny pracy ma kompetencje do orzeczenia o konieczności zmiany stanowiska pracy lub adaptacji warunków zatrudnienia. Dzieje się tak zwłaszcza po długotrwałym zwolnieniu lekarskim, gdy pracownik nie odzyskał pełnej zdolności do wykonywania dotychczasowych obowiązków, lub gdy kontynuowanie pracy na poprzednim stanowisku mogłoby zagrażać jego zdrowiu. Na podstawie badania kontrolnego i analizy stanu zdrowia pracownika, lekarz może wydać orzeczenie wskazujące na potrzebę modyfikacji zakresu obowiązków, skrócenia czasu pracy, czy eliminacji pewnych czynników ryzyka. Jego rolą jest zapewnienie, że powrót pracownika do aktywności zawodowej jest bezpieczny i nie wpływa negatywnie na jego stan zdrowia, a orzeczenie to jest wiążące dla pracodawcy.
Czy lekarz medycyny pracy widzi moje L4 wystawione przez innego lekarza?
Tak, lekarz medycyny pracy ma dostęp do informacji o zwolnieniach lekarskich (e-ZLA) wystawionych przez innych lekarzy. Jest to możliwe dzięki platformie PUE ZUS. Po zalogowaniu i podaniu numeru PESEL pacjenta, lekarz medycyny pracy może sprawdzić zwolnienie lekarskie niezależnie od miejsca jego wystawienia, czyli zarówno przez lekarza POZ, jak i w placówce prywatnej lub przez innego specjalistę. Ten dostęp do danych jest kluczowy dla kompleksowej oceny stanu zdrowia pracownika i jego zdolności do wykonywania obowiązków zawodowych, co jest zgodne z przepisami prawnymi.
Czy mogę odbyć wizytę u lekarza medycyny pracy, będąc na L4?
Tak, wizyta u lekarza medycyny pracy w czasie trwania L4 jest możliwa, a w niektórych sytuacjach nawet konieczna. Może być uzasadniona, jeśli wymaga tego proces leczenia, diagnostyki powiązanej ze środowiskiem pracy, np. w celu uzyskania orzeczenia do pracodawcy w sprawie dostosowania stanowiska pracy po chorobie, lub gdy termin badania kontrolnego po długim zwolnieniu przypada w trakcie jego trwania. Ważne jest, aby cel wizyty był zgodny z zaleceniami lekarza prowadzącego zwolnienie i nie naruszał celu L4, czyli rekonwalescencji i powrotu do zdrowia. Wszelkie aktywności podczas zwolnienia powinny być uzgodnione z lekarzem.
