Decyzja o zawarciu małżeństwa to jeden z najważniejszych kroków w życiu, niosący za sobą nie tylko romantyczne wizje, ale i szereg prawnych zobowiązań. Polskie prawo cywilne precyzyjnie reguluje, kto i na jakich zasadach może wstąpić w związek małżeński, ustalając między innymi minimalny wiek przyszłych nowożeńców. Zrozumienie tych przepisów jest niezwykle istotne dla wszystkich, którzy planują ślub w 2025 roku i później, aby ich ceremonia przebiegła bez komplikacji i była ważna w świetle prawa. Przyjrzymy się bliżej, jakie warunki należy spełnić, ze szczególnym uwzględnieniem minimalnego wieku, również w kontekście ślubu kościelnego, oraz jakie formalności czekają w Urzędzie Stanu Cywilnego.
W jakim wieku można wziąć ślub zgodnie z prawem?
Zawarcie związku małżeńskiego to jedna z istotniejszych decyzji w życiu, a polskie prawo cywilne jasno określa warunki, jakie muszą spełnić przyszli małżonkowie. Podstawową zasadą jest osiągnięcie pełnoletności, co oznacza ukończenie 18. roku życia zarówno przez kobietę, jak i mężczyznę. Ten warunek dotyczy obu płci bez żadnych różnic, co jest wynikiem ewolucji przepisów – jeszcze przed 2005 rokiem kobiety mogły ubiegać się o zgodę na ślub od 16. roku życia, podczas gdy mężczyźni musieli mieć ukończone 18 lat. Obecnie zasady te są ujednolicone, co podkreśla równość płci w aspekcie prawnej zdolności do zawarcia małżeństwa. Mężczyzna może zawrzeć związek małżeński z kobietą, która ukończyła 16 lat, pod warunkiem uzyskania przez nią zgody sądu opiekuńczego i ukończenia przez niego samego 18 lat.
Ustawodawca, kształtując minimalny wiek do zawarcia małżeństwa, kierował się przede wszystkim ochroną trwałości związku oraz zapewnieniem, że osoby wstępujące w małżeństwo są wystarczająco dojrzałe, aby świadomie podjąć tak odpowiedzialną decyzję. Osiągnięcie pełnoletności jest równoznaczne z uzyskaniem pełnej zdolności do czynności prawnych, co oznacza możliwość samodzielnego podejmowania wiążących decyzji prawnych, bez konieczności zgody rodziców czy opiekunów. Małżeństwo zawarte przez osobę niepełnoletnią, bez odpowiedniej zgody sądu opiekuńczego, jest z mocy prawa nieważne, co stanowi istotną sankcję prawną i ma poważne konsekwencje prawne. Wymóg pełnoletności jest fundamentem stabilności prawnej i społecznej nowo powstałej rodziny, zapewniając partnerom zdolność do wypełniania wszystkich obowiązków małżeńskich i rodzicielskich.
Jaki jest minimalny wiek do ślubu kościelnego?
Wymogi wiekowe dla zawarcia ślubu kościelnego w Polsce są ściśle powiązane z prawem cywilnym. Kodeks Prawa Kanonicznego przewiduje, że mężczyzna powinien mieć ukończone 16 lat, a kobieta 14 lat, aby móc zawrzeć ważny związek małżeński w Kościele katolickim. Jednakże Konferencja Episkopatu Polski, w trosce o dobro i trwałość małżeństw, dostosowała te normy do obowiązujących przepisów cywilnych. Oznacza to, że w praktyce, aby zawrzeć ślub konkordatowy, czyli taki, który wywołuje skutki zarówno w świetle prawa kanonicznego, jak i cywilnego, oboje narzeczeni muszą mieć ukończone 18 lat. Wyjątek dotyczący 16-letniej kobiety, o którym mowa w prawie cywilnym, nie ma zastosowania w przypadku ślubu kościelnego bez jednoczesnego zawarcia związku cywilnego, ponieważ Kościół respektuje prawo państwowe w kwestiach zdolności prawnej do zawierania małżeństwa.
Dla samego ślubu kościelnego, który ma jednocześnie wywoływać skutki cywilne (tzw. ślub konkordatowy), wiek ten jest zawsze zgodny z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, czyli minimum 18 lat dla obojga nupturientów. Jest to kluczowe, ponieważ polskie prawo wymaga, aby małżeństwo zostało zawarte przed urzędnikiem stanu cywilnego, nawet jeśli jest to małżeństwo konkordatowe, gdzie ksiądz pełni również funkcję urzędnika. W przypadku ślubu kościelnego bez zamiaru wywołania skutków cywilnych (czego w Polsce się w zasadzie nie praktykuje), wymogi kanoniczne mogłyby teoretycznie obowiązywać, ale i tak nie miałyby mocy prawnej w kontekście państwa. Zatem w rzeczywistości, dla większości par w Polsce, minimalny wiek do zawarcia ślubu, zarówno cywilnego, jak i kościelnego (konkordatowego), wynosi 18 lat.
Czy polskie prawo dopuszcza wyjątki od wieku ślubnego?
Polskie prawo cywilne dopuszcza wyjątki od minimalnego wieku ślubnego, jednak są one bardzo ograniczone i dotyczą wyłącznie kobiet. Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi, że kobieta, która ukończyła 16 lat, może uzyskać zezwolenie sądu opiekuńczego na zawarcie małżeństwa. Jest to jedyna sytuacja, w której osoba niepełnoletnia może wstąpić w związek małżeński. Sąd nie podejmuje tej decyzji pochopnie – istotne jest spełnienie przez narzeczonych szeregu przesłanek, które muszą być rzetelnie uzasadnione i ocenione przez organ sądowy. Ważne jest podkreślenie, że wiek 16 lat jest absolutnym minimum; zgoda sądu nie jest możliwa dla kobiety, która nie ukończyła jeszcze 16. roku życia, nawet w przypadku ciąży.
Procedura uzyskania takiej zgody rozpoczyna się od złożenia wniosku do sądu opiekuńczego. Sąd bada wnikliwie okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę takie istotne powody, jak na przykład ciążę kobiety lub trwały i dojrzały związek, który rokuje na przyszłość. Niezwykle ważne jest również, aby przyszłe małżeństwo było zgodne z dobrem założonej rodziny, co obejmuje zdolność do zapewnienia opieki i wychowania dzieci. Choć ciąża często jest wskazywana jako powód, sama w sobie nie wystarcza do uzyskania zgody. Sąd ocenia także dojrzałość fizyczną i psychiczną przyszłej panny młodej oraz jej partnera, upewniając się, że są w stanie podołać obowiązkom małżeńskim i rodzicielskim. Zezwolenie jest wydawane w drodze postanowienia, co stanowi dowód na to, że sprawa została rozpatrzona indywidualnie i z najwyższą starannością, uwzględniając dobro wszystkich zaangażowanych stron. Statystyki dotyczące udzielania takich zgód nie są powszechnie dostępne, ale wiadomo, że są to przypadki stosunkowo rzadkie i rozpatrywane z dużą ostrożnością przez sądy.
Jakie dokumenty złożyć w sądzie o zgodę na ślub?
Aby uzyskać zgodę sądu opiekuńczego na zawarcie małżeństwa przez kobietę, która ukończyła 16 lat, konieczne jest złożenie odpowiedniego wniosku oraz szeregu dokumentów potwierdzających spełnienie warunków. Procedura ta wymaga starannego przygotowania i przedstawienia dowodów, które przekonają sąd o słuszności podjęcia takiej decyzji. Wniosek o zezwolenie na zawarcie małżeństwa powinien być złożony w sądzie rejonowym właściwym dla miejsca zamieszkania wnioskodawczyni. Należy w nim szczegółowo opisać powody, dla których narzeczeni dążą do zawarcia małżeństwa w tak młodym wieku, oraz przedstawić argumenty świadczące o dojrzałości związku i zdolności do stworzenia stabilnej rodziny.
Do wniosku o zgodę na ślub dla osoby niepełnoletniej należy dołączyć następujące dokumenty:
- Aktualne odpisy skrócone aktów urodzenia obu narzeczonych.
- Zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia małżeństwa wydane przez Urząd Stanu Cywilnego (dotyczy pełnoletniego partnera).
- Dokumentacja potwierdzająca istnienie „ważnych powodów”, np. zaświadczenie lekarskie o ciąży (jeśli to jest jeden z powodów).
- Oświadczenia świadków lub inne dowody potwierdzające trwałość i powagę związku.
- Dowody osobiste lub paszporty obu narzeczonych.
Sąd może również zażądać dodatkowych dokumentów lub przeprowadzić wywiad środowiskowy, aby w pełni ocenić sytuację i zapewnić dobro przyszłej rodziny. Każda sprawa rozpatrywana jest indywidualnie, a decyzja sądu zależy od kompleksowej oceny wszystkich przedstawionych okoliczności.
Konsekwencje prawne i społeczne małżeństwa w młodym wieku
Decyzja o zawarciu małżeństwa w bardzo młodym wieku, nawet jeśli jest zgodna z prawem po uzyskaniu zezwolenia sądu, niesie za sobą szereg potencjalnych konsekwencji prawnych i społecznych. Osoby, które wstępują w związek małżeński przed osiągnięciem pełnoletności, często nie są jeszcze w pełni ukształtowane emocjonalnie i życiowo, co może prowadzić do wielu wyzwań. Prawne konsekwencje obejmują na przykład kwestie odpowiedzialności za zaciągnięte zobowiązania finansowe – choć po ślubie niepełnoletnia staje się pełnoletnia prawnie w sprawach dotyczących małżeństwa, jej ogólna zdolność prawna jest nadal ograniczona. Może to wpływać na możliwość samodzielnego prowadzenia gospodarstwa domowego, podejmowania decyzji o wspólnym majątku czy zaciągania kredytów, co często bywa źródłem problemów.
Społeczne i osobiste konsekwencje są równie istotne. Zawarcie małżeństwa w młodym wieku często wiąże się z przerwaniem edukacji, co ma bezpośredni wpływ na przyszłe możliwości zawodowe i finansową niezależność. Młodzi małżonkowie mogą mieć trudności ze znalezieniem stabilnej pracy, co w połączeniu z ewentualnym powiększeniem rodziny generuje ogromną presję ekonomiczną. Brak doświadczenia życiowego i niedostateczna dojrzałość emocjonalna zwiększają również ryzyko konfliktów w związku, a w konsekwencji – znacznie wyższy wskaźnik rozwodów w porównaniu do małżeństw zawieranych w późniejszym wieku. Dodatkowo, młode pary mogą napotkać trudności w nawiązywaniu relacji z rówieśnikami, którzy są na innym etapie życia, co może prowadzić do poczucia izolacji.
Psychologiczne aspekty decyzji o ślubie w młodym wieku
Decyzja o zawarciu małżeństwa w młodym wieku jest obarczona znaczącymi aspektami psychologicznymi, które rzadko są w pełni rozumiane przez młodych ludzi. Okres dorastania, czyli wiek od 16 do 18 lat, to czas intensywnego rozwoju tożsamości, poszukiwania własnej drogi i budowania niezależności. Wstąpienie w związek małżeński w tym etapie może zakłócić naturalny proces dojrzewania, narzucając obowiązki i odpowiedzialności, do których młody człowiek nie jest jeszcze psychicznie przygotowany. Często decyzje te są podejmowane pod wpływem silnych emocji, presji ze strony otoczenia, a czasem również w wyniku nieplanowanej ciąży, co dodatkowo komplikuje sytuację.
Badania psychologiczne wskazują, że dojrzałość emocjonalna, zdolność do empatii, kompromisu i rozwiązywania konfliktów rozwijają się w pełni dopiero w późniejszej dorosłości. Młodsi partnerzy mogą mieć trudności z adaptacją do roli małżonka i rodzica, co prowadzi do frustracji, poczucia przeciążenia i narastających problemów w związku. Brak ugruntowanej pozycji zawodowej i finansowej często wzmaga stres, a niedojrzałe mechanizmy radzenia sobie z trudnościami mogą prowadzić do rozpadu małżeństwa. Dlatego nawet w przypadku uzyskania zgody sądu, ślub w młodym wieku niesie ze sobą duże ryzyko i powinien być poprzedzony dogłębną refleksją, wsparciem psychologicznym oraz szczerym dialogiem z doświadczonymi doradcami, aby zapewnić, że decyzja jest świadoma i przemyślana.
Zalety i wady zawierania związku małżeńskiego w młodym wieku
Decyzja o zawarciu małżeństwa w młodym wieku, choć rzadko spotykana i obarczona pewnymi ryzykami, może w niektórych przypadkach wiązać się z perceived zaletami, takimi jak wspólne dorastanie i budowanie życia od podstaw. Pary, które decydują się na ten krok, często podkreślają silną więź emocjonalną i możliwość wspólnego kształtowania przyszłości. Jednakże, z perspektywy stabilności związku i indywidualnego rozwoju, wady zazwyczaj przeważają nad potencjalnymi korzyściami, co jest zgodne z obserwacjami psychologów i statystykami demograficznymi.
Poniżej przedstawiono porównanie głównych zalet i wad:
| Zalety | Wady |
|---|---|
| Wspólne dorastanie i kształtowanie tożsamości. | Wysokie ryzyko rozwodu (statystyki wskazują na znacznie wyższą stopę rozwodów w młodych małżeństwach). |
| Potencjalnie silniejsza więź emocjonalna, ugruntowana od wczesnych lat. | Niedojrzałość emocjonalna i brak doświadczenia życiowego. |
| Wcześniejsze rozpoczęcie budowania rodziny i wspólnej przyszłości. | Trudności finansowe i zawodowe (przerwanie edukacji, brak stabilnej pracy). |
| Większa elastyczność w adaptacji do potrzeb partnera. | Ograniczenia w rozwoju osobistym i edukacyjnym. |
| Wspólne przeżywanie ważnych etapów życia. | Presja społeczna i brak wsparcia ze strony rówieśników. |
| Brak gotowości na odpowiedzialność rodzicielską i małżeńską. |
Biorąc pod uwagę powyższe, ważne jest, aby podkreślić, że zawarcie małżeństwa w młodym wieku, nawet z formalną zgodą sądu, zawsze powinno być decyzją bardzo gruntownie przemyślaną i podjętą ze świadomością potencjalnych wyzwań i ryzyka.
Minimalny wiek ślubny w kontekście międzynarodowym
Polskie przepisy dotyczące minimalnego wieku małżeńskiego, ustalające 18 lat jako normę z ograniczonymi wyjątkami dla kobiet od 16. roku życia, wpisują się w szerszy kontekst międzynarodowych regulacji i trendów. Większość krajów na świecie, zwłaszcza tych rozwiniętych, przyjęła 18 lat jako minimalny wiek do zawarcia małżeństwa, co jest zgodne z Konwencją ONZ w sprawie zgody na zawarcie małżeństwa, minimalnego wieku małżeńskiego i rejestracji małżeństw z 1962 roku. Konwencja ta rekomenduje, aby minimalny wiek do zawarcia małżeństwa wynosił 18 lat, co ma na celu ochronę praw i dobrostanu młodych ludzi, zwłaszcza dziewcząt.
Niemniej jednak, na świecie istnieją znaczne różnice w przepisach. W niektórych państwach, głównie w Afryce i Azji Południowej, minimalny wiek małżeński bywa niższy, często 15 lub 16 lat, a w wielu miejscach nadal dochodzi do praktyk związanych z małżeństwami dziecięcymi, które są przedmiotem globalnych kampanii na rzecz praw człowieka. Przykładowo, w niektórych krajach Afryki subsaharyjskiej, mimo formalnych przepisów, wiek zawarcia małżeństwa jest często znacznie niższy, co wynika z tradycji kulturowych. W krajach europejskich i Ameryce Północnej, choć dominujący jest wiek 18 lat, niektóre jurysdykcje dopuszczają zawieranie małżeństw w wieku 16 lub 17 lat za zgodą rodziców lub sądu, podobnie jak w Polsce, ale są to wyjątki od ogólnej zasady pełnoletności. Te globalne zróżnicowania podkreślają znaczenie polskiego prawodawstwa, które dąży do zapewnienia równości i ochrony dojrzałości psychofizycznej przyszłych małżonków.
Dodatkowe formalności i przeszkody do zawarcia małżeństwa
Poza kwestią wieku, polskie prawo cywilne przewiduje inne warunki do ważnego zawarcia małżeństwa. Są to tzw. przeszkody małżeńskie, chroniące trwałość związku i moralność publiczną, a ich weryfikacja przez Urząd Stanu Cywilnego jest kluczowa dla całego przebiegu ślubu cywilnego i wymaga złożenia odpowiednich dokumentów. Ignorowanie tych przeszkód może skutkować nieważnością małżeństwa, co ma poważne konsekwencje prawne. Dlatego przyszli nowożeńcy muszą rzetelnie oświadczyć o ich braku, a urzędnik ma obowiązek zweryfikować te informacje na podstawie przedstawionych dokumentów.
Najważniejsze przeszkody do zawarcia małżeństwa to:
- Brak innego małżeństwa (wymóg stanu wolnego): Osoba nie może zawrzeć nowego małżeństwa, jeśli pozostaje w ważnym związku małżeńskim. Poligamia jest w Polsce zabroniona.
- Pokrewieństwo: Małżeństwa nie mogą zawierać krewni w linii prostej (np. rodzic z dzieckiem), rodzeństwo, a także powinowaci w linii prostej (np. ojczym z pasierbicą), choć w przypadku powinowactwa sąd może zezwolić na ślub z ważnych powodów.
- Pokrewieństwo przez przysposobienie: Między przysposabiającym a przysposobionym istnieje taki sam zakaz małżeństwa jak między krewnymi w linii prostej.
- Ubezwłasnowolnienie: Osoby całkowicie ubezwłasnowolnione nie mogą zawrzeć związku małżeńskiego, ponieważ nie posiadają pełnej zdolności do czynności prawnych.
- Choroba psychiczna lub niedorozwój umysłowy: Osoba dotknięta chorobą psychiczną lub niedorozwojem umysłowym nie może zawrzeć małżeństwa, jeśli choroba ta zagraża trwałości związku, zdrowiu potomstwa lub zdolności do świadomego podjęcia decyzji o małżeństwie. Sąd jednak może w wyjątkowych sytuacjach zezwolić na ślub, jeśli stan zdrowia nie zagraża dobru przyszłej rodziny.
W 2025 roku formalności obejmują przedstawienie ważnych dokumentów tożsamości, odpisów skróconych aktów stanu cywilnego (urodzenia, małżeństwa z adnotacją o rozwodzie, zgonu poprzedniego współmałżonka, jeśli te dane nie są już w systemie USC) oraz pisemne zapewnienie o braku przeszkód. Znajomość tych procedur i dokładne przygotowanie dokumentów są niezwykle istotne, aby proces zawarcia małżeństwa przebiegł sprawnie i bez nieprzewidzianych komplikacji prawnych.
FAQ
Dlaczego polskie prawo ustaliło 18 lat jako minimalny wiek do zawarcia małżeństwa?
Polskie prawo cywilne wyznaczyło wiek 18 lat jako minimalny do zawarcia małżeństwa z kilku istotnych powodów, przede wszystkim dla ochrony trwałości związków i zapewnienia, że przyszli małżonkowie są wystarczająco dojrzali. Osiągnięcie pełnoletności wiąże się z uzyskaniem pełnej zdolności do czynności prawnych, co oznacza, że osoby te mogą samodzielnie i bez zgody rodziców podejmować wiążące decyzje prawne, również w kwestiach finansowych i rodzinnych. Chodzi o zapewnienie, że związek małżeński zostanie zawarty z pełną świadomością jego konsekwencji, obowiązków oraz odpowiedzialności za potencjalne potomstwo. To sprawia, że osoby te są lepiej przygotowane do budowania stabilnej i samodzielnej rodziny, co jest fundamentalne dla dobra społecznego.
Nieważność małżeństwa zawartego bez zgody sądu – konsekwencje
Jeśli osoba niepełnoletnia, która nie ukończyła 18. roku życia (a w przypadku kobiet przynajmniej 16 lat), zawrze małżeństwo bez wymaganego zezwolenia sądu opiekuńczego, takie małżeństwo jest z mocy prawa nieważne. Oznacza to, że z perspektywy prawnej nigdy nie powstało i nie wywołuje żadnych skutków prawnych przewidzianych dla ważnego związku małżeńskiego. Jest to poważna sankcja prawna, mająca na celu ochronę niepełnoletnich i zapobieganie pochopnym decyzjom. Nieważność małżeństwa oznacza, że strony nie są uznawane za małżonków w świetle prawa, co ma drastyczne konsekwencje dla dziedziczenia, majątku wspólnego (który nigdy nie powstaje), a także w kwestii obowiązków alimentacyjnych czy praw do opieki nad dziećmi. Sąd może stwierdzić tę nieważność na wniosek uprawnionych osób, co jest działaniem zmierzającym do przywrócenia porządku prawnego.
Jakie konkretne dokumenty są potrzebne do ślubu cywilnego w Urzędzie Stanu Cywilnego?
Aby zawrzeć ślub cywilny w 2025 roku, narzeczeni muszą przygotować kilka istotnych dokumentów i dopełnić formalności. Są to:
- Ważne dokumenty tożsamości (dowody osobiste lub paszporty).
- Odpisy skrócone aktów urodzenia (jeśli nie są już w ogólnopolskim systemie Rejestru Stanu Cywilnego).
- Dla rozwiedzionych: odpis aktu małżeństwa z adnotacją o rozwodzie lub prawomocne orzeczenie sądu potwierdzające rozwiązanie poprzedniego małżeństwa.
- Dla wdowców: odpis aktu zgonu poprzedniego współmałżonka.
Dodatkowo, przyszli małżonkowie składają pisemne zapewnienie o braku przeszkód do zawarcia małżeństwa. Urzędnik stanu cywilnego rzetelnie weryfikuje wszystkie przedstawione dokumenty i oświadczenia, aby potwierdzić zgodność z prawem i zapewnić ważność przyszłego związku. W przypadku obcokrajowców lista wymaganych dokumentów może być dłuższa i obejmować m.in. zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia małżeństwa za granicą.
Czy wiek wymagany do ślubu w Polsce zawsze był taki sam?
Nie, wiek wymagany do zawarcia małżeństwa w Polsce zmieniał się na przestrzeni lat. Przed 2005 rokiem przepisy różnicowały minimalny wiek dla kobiet i mężczyzn, odzwierciedlając historyczne i społeczne uwarunkowania. Wówczas kobiety mogły ubiegać się o zgodę na ślub już od 16. roku życia, podczas gdy mężczyźni musieli mieć ukończone 18 lat. Obecnie, po zmianach w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, zasady są ujednolicone i zarówno kobieta, jak i mężczyzna muszą mieć ukończone 18 lat, aby zawrzeć związek małżeński bez zezwolenia sądu. Wyjątek nadal dotyczy jedynie kobiety, która po ukończeniu 16 lat może uzyskać zgodę sądu opiekuńczego na zawarcie małżeństwa, jeśli przemawiają za tym istotne powody i dobro przyszłej rodziny. Jest to jedyna prawna furtka w kierunku małżeństwa dla osoby niepełnoletniej.
Czy mężczyzna może zawrzeć ślub z kobietą, która ukończyła 16 lat?
Tak, jest to możliwe, ale pod pewnymi ścisłymi warunkami określonymi w polskim prawie. Mężczyzna, który ukończył 18 lat (czyli jest pełnoletni), może zawrzeć związek małżeński z kobietą, która ukończyła 16 lat. Kluczowym wymogiem jest jednak, aby kobieta uzyskała na to specjalne zezwolenie od sądu opiekuńczego. Sąd dokładnie bada taką sprawę, oceniając, czy małżeństwo będzie zgodne z dobrem założonej rodziny, dojrzałością emocjonalną narzeczonych oraz czy istnieją ważne powody uzasadniające tak wczesne zawarcie małżeństwa. Bez zgody sądu, małżeństwo takie jest nieważne.
Czy ciąża jest zawsze wystarczającym powodem do uzyskania zgody sądu na ślub dla 16-latki?
Nie, ciąża, choć często stanowi ważny argument w procesie ubiegania się o zgodę sądu na ślub dla 16-latki, sama w sobie nie jest jedynym i automatycznie wystarczającym powodem. Sąd opiekuńczy rozpatruje sprawę kompleksowo, oceniając nie tylko fakt ciąży, ale przede wszystkim to, czy zawarcie małżeństwa będzie zgodne z dobrem założonej rodziny. Obejmuje to ocenę dojrzałości psychicznej i fizycznej obojga przyszłych małżonków, ich zdolności do podjęcia obowiązków rodzicielskich i finansowych, a także stabilności i rokowań na przyszłość ich związku. Sąd musi mieć pewność, że decyzja o ślubie jest przemyślana i zapewni stabilne środowisko dla dziecka.
Co się dzieje, gdy kobieta zajdzie w ciążę w wieku 15 lat?
W sytuacji, gdy kobieta zajdzie w ciążę w wieku 15 lat, nie jest możliwe uzyskanie zgody sądu opiekuńczego na zawarcie małżeństwa, ponieważ polskie prawo wymaga ukończenia przez kobietę co najmniej 16 lat. Wiek 16 lat jest absolutnym minimalnym progiem wiekowym, poniżej którego sąd nie ma możliwości udzielenia zezwolenia na ślub, niezależnie od zaistniałych okoliczności, w tym ciąży. W takiej sytuacji, do momentu ukończenia przez kobietę 16. roku życia, nie ma prawnej możliwości zawarcia związku małżeńskiego. Para musi poczekać, aż przyszła panna młoda osiągnie wymagany wiek, aby móc złożyć wniosek do sądu.
